ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  
آخرین اخبار

۞ :: اختتامیه ششمین کنگره شعر فرهنگیاران پاسدار برگزار شد

۞ :: اختصاصی : یک ماه یک کتاب، با مروری بر آثار نغمه مستشار نظامی

۞ :: شاعران کشور از مشفق کاشانی و احمد زارعی می‌گویند

۞ :: موسی بیدج مطرح کرد: چشم‌انداز ادبیات فارسی در جهان عرب ترسیم شود

۞ :: کتاب «شعر مدرن ایران» در هند رونمایی شد

۞ :: دکتر علیرضا قزوه: شعر ثروت اصلی کشورهای فارسی زبان است

۞ :: مضامین آیینی همواره در شعر شاعران انقلاب بوده است

۞ :: «هفته هنر انقلاب» میزبان شعر و داستان انقلاب شد

۞ :: دعوت از شاعران و اهالی موسیقی برای ساخت سرود چهل سالگی انقلاب

۞ :: تشریح جزئیات برگزاری کنگره در روز‌های 26 و 27 دی ماه

۞ :: «محمدحسین انصاری‌نژاد» به اخوانیه سرایی رونقی دوباره بخشید

۞ :: تازه‌ترین سروده افشین علاء: فساد! آن که کشد مُلک را به ویرانی

۞ :: جواد محقق دبیر علمی دوازدهمین جشنواره بین المللی شعر فجر شد

۞ :: امروز بیش از هر روزگاری نیاز به پرورش استعدادها داریم

۞ :: فراخوان هفتمین دوره «آفتابگردان‌ها» منتشر شد

۞ :: شعر انقلاب با شعارهای انقلاب همسو باشد

۞ :: نامزدهای بخش شعر جشنواره کتاب کودک و نوجوان معرفی شد

۞ :: شعر اعتراض همیشه دوشادوش شعر عاشقانه بوده است

۞ :: ۲۴ رباعی برای مردم ایران: در دولت «عدل»، حال ملت خوب است

۞ :: داوران هفتمین جشنواره بین المللی شعر انقلاب معرفی شدند




تاریخ ارسال :1396/10/23 در ساعت : 19:36:10

بخش مورد نظر :خاطرات



282
جشنواره زدگی شعر
محمد رضا عبدالملکیان

چند وقت پیش من یک فراخوان برای کنگره شعر نو ایران دادم و گفتم که شعرهایتان را بفرستید؛ چراکه می‌خواستم با استفاده از این شعرها، کتابی چاپ کنم. یعنی می ‌خواستم یک منبع قابل ملاحظه از شعر نو امروز ایران داشته باشم. اولین سوالی که از من می‌ پرسیدند درباره داوران و میزان جایزه بود. انگار چیزی به نام قانون در ذهن شاعران نقش بسته که هر جایی که قرار است شعر به آنها تحویل بدهند، باید جایزه یا جشنواره‌ای باشد! ذهن جامعه طوری منحرف شده است که همه سفت و سخت ایستاده اند تا جایزه بگیرند.




ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1396/10/9 در ساعت : 10:57:28

بخش مورد نظر :خاطرات



281
پند شهریار
محمد علی بهمنی

صدای شهریار همیشه در گوش من حاوی پندی است. او تهران که می‌آمد در کرج و در منزل یکی از شاعران چند روز سکونت می‌ کرد. آن موقع هم ما در کرج بودیم. آقای اولیایی چندین شاعر را دعوت می‌کرد و بارها افتخار نصیبم شد که در یکی از این جلسات حضور داشته باشم. یکی از افراد نظرم را در باره استاد پرسید که من ارادتم را ابراز کردم. پرسید این حرف نهایی شماست؟ من هم گفتم دوست دارم تا هنگامی که سایه‌ شان بالای سر ماست اجازه دهد گزیده ‌ای از کارهایش منتشر شود، در کنار آن فردی هم باشد که برخی ابیات که غریبگی می‌کند از غزل بردارد. در همین لحظه بود که ما به ناهار دعوت شدیم. سر سفره این فرد به استاد حرف مرا مطرح کرد. شهریار گفت: غلط کرده است.
هیچ وقت یادم نمی ‌رود. این پند همواره در ذهن من خواهد ماند، چون او مدافع و دوستدار ابیات خودش بوده است.




ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1396/9/21 در ساعت : 12:6:1

بخش مورد نظر :خاطرات



280
خاطره ای از نصرالله مردانی
خلیل عمرانی

آنچه اکنون بر این قلم می‌آید، بغض فروخورده بیش از ده سال تبعیت از استادم زنده ‌یاد نصرالله مردانی است؛ مردی که مدت بیست سال زندگی ‌ام را در حال و هوای او، نوعی ممتاز از شاعر مسلمان بودن را آموختم.
کسانی که سال 1362 یعنی سال آشنایی من با مردانی را از زاویه فضای ادبی به خاطر داشته باشند و حوادث سال های بعد در تاریخ ادبیات ایران، حافظه تاریخی و وجدان ادبی آنها را مختل نکرده باشد، می‌ دانند که ما تا قبل از پیروزی انقلاب اسلامی دو دسته شعر انقلابی داشتیم؛ یک دسته شعرهایی که توسط شاعران انقلابی مسلمان سروده می‌شد؛ از قلم شخصیت هایی همچون استاد حمید سبزواری، حجت الاسلام محمدحسین بهجتی(شفق)، سید علی موسوی گرمارودی و طاهره صفارزاده و...، دسته ‌ای دیگر، مسلمان ‌زادگان متمایل به تفکرات و مکتب گونه ‌های بشر ساخته که به حرمت سهمی که در شعر و ادب فارسی دارند از ذکر نام آنان اجتناب می‌کنم.
به اعتقاد ب

....

ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1396/9/9 در ساعت : 20:15:39

بخش مورد نظر :خاطرات



279
فقط یک «بیت»!
عباس خوش عمل

شاعر اهل بیت استاد غلامرضا سازگار همراه با گروهی از شاعران و مداحان اهل بیت ع برای شعرخوانی به بیت رهبری دعوت شده بودند . او این خاطره را نقل کرده است:

همه ی شاعران ، شعرهای کوتاه و بلندشان را خواندند ومورد تشویق جمع و مقام معظم رهبری قرار گرفتند. مسلمآ هر کس شعرش بهتر بود به به و چه چه بیشتری می شنید.
نوبت به یکی از شعرای گمنام رسید ؛ او رو کرد به حضار و گفت: من برای امشب ،فقط یک بیت آورده ام. حضار زدند زیر خنده؛ جمعیت که ساکت شد ،شاعر مذکور گفت:
تازه یک مصراع از این بیت را هم از حافظ عاریه گرفته ام‼️
این بار علاوه بر مردم ، خود رهبری هم خنده بر لب آوردند.
وقتی فضای جلسه آرام شد شاعر چنین خواند:
ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد ....

همه منتظر مصراع بعدی بودند که شاعر خواند:
تمام هستی زهرا نصیب نرجس شد!

برای یکی دو دقیقه صدای تکبیر و صلوات حضّار به گوش می رسید .

....

ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1396/8/24 در ساعت : 17:22:26

بخش مورد نظر :خاطرات



278
خاطره دیدار رهبری با جلال همایی
دکتر حداد عادل

خاطرم هست یک‌ بار راجع به مرحوم جلال همایی در حضور ایشان صحبت شد. ایشان فرمودند من در جوانی یکی دو بار به دیدن آقای همایی رفتم و در باره بعضی از غزل‌های ایشان صحبت کردم. مرحوم همایی هم یکی دو غزل را به خط خود در دفتر من نوشته‌اند.

آقای خامنه‌ای از روزگار قدیم دفتری دارند که ابیات و اشعار خوب و درجه‌ اول شاعران معاصر - و شاید هم شاعران غیر معاصر - را در آن نوشته‌اند و یادداشت کرده‌اند. البته من آن دفتر را ندیده‌ام، ولی خودشان گفتند چنین دفتری هست و کسانی که آن دفتر را دیده‌اند هم برای من از آن صحبت کرده‌اند.



ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1396/7/25 در ساعت : 11:44:24

بخش مورد نظر :خاطرات



277
شیرین ترین خاطره
سیدحمید رضا برقعی

من تازه شعر را شروع کرده بودم و آقای شکوهی به قم آمده بود. من در جلسه ای شعری خواندم و ایشان از آن شعر خوشش آمد و به من گفت هر زمان مشهد آمدی با من تماس بگیر. بعدا من به مشهد رفتم و به ایشان زنگ زدم و مرحوم شکوهی با من در حرم مطهر قرار گذاشت. ایشان من را به جلسه استاد قهرمان بردند. در آن جا من شعر خواندم و از شانس خوبم آقای شفیعی کدکنی هم حضور داشتند. آقای قهرمان به من گفتند شعر دیگری بخوان.
بعدها آقای امیری اسفندقه در این باره به من گفت که این اتفاق تازه و عجیبی است که آقای قهرمان به شاعری دوبار بگوید که شعر بخواند. این شیرین ترین خاطره من بود.»




ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1396/7/10 در ساعت : 10:12:46

بخش مورد نظر :خاطرات



276
چرا «خوشدل» را نیاوردید؟
عباس خوش عمل

استاد علی‌اکبر خوشدل تهرانی، شاعر شعرهای آیینی و انقلابی بود که بیت معروف:
«بزرگ فلسفه ی قتل شاه دین این است
که مرگ سرخ بِه از زندگی ننگین است»

از سروده‌های او در قیام 15 خرداد 42 روی پرچم و بیرق هیات‌های مذهبی دوخته شده بود. این بیت، حتی آرم و نشان هیات بنی‌فاطمه ی تهران بود.
خوشدل که روحانی هم بود، اشعار پرمغز و نوحه‌های پرکاربرد دیگری هم داشت.
خوشدل اما در سال‌های قبل از انقلاب به مناسبت شرکت در مسابقه ی شعری به مناسبت پایان یافتن آیینه کاری حرم حضرت امام رضا ع که از سوی آستان قدس رضوی با همکاری دربار پهلوی برگزار شده بود شعری گفته و رتبه ی اول را به خود اختصاص داده بود و همین موجب شده بود تا از چشم شاعران انقلابی بیفتد و نه تنها دیگر به جلسات شعری انجمن‌هایی مثل «حلال مشکلات» و «نغمه‌سرایان مذهبی شرق تهران» راهی نداشت که در سال‌های منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی، حسا

....

ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1396/6/23 در ساعت : 14:22:7

بخش مورد نظر :خاطرات



275
فتحعلی شاه و ملک الشعرا صبا

فتحعلی خان کاشانی یا فتحعلی خان صبا متخلص به «صبا»، ملک‌الشعرای دربار فتحعلی‌شاه قاجار و سرآمد شاعران دربار بوده‌است.
روزی ملک الشعرا صبا در خلوت فتحعلی شاه به حضور نشسته بود. فتحعلی شاه که هر از گاهی شعر می گفت ، یکی از اشعار سست خود را برای ملک الشعرا با آب و تاب بسیار خواند و از او نظر خواست.
چون ملک الشعرا مرد بسیار صریح و رک گویی بود، در جواب گفت: بیت سستی است. حضرت خاقان همان بهتر که شهریاری کنند و شاعری را کنار بگذارند!
فتحعلی شاه از این جواب سخت متغیر شد و دستور داد صبا را در طویله زندانی کنند.
مدتی از این قضیه گذشت؛ تا روزی دو مرتبه فتحعلی شاه یکی از اشعار خود را برای ملک الشعرا خواند و از او نظر خواست؛ ولی ملک الشعرا بدون آن که پاسخی گوید ، سرخود به زیر افکنده و از اطاق بیرون رفت!
فتحعلی شاه پرسید:
- ملک الشعرا به کجا می روی؟
گفت: قربان به طویله!



ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1396/6/1 در ساعت : 16:22:3

بخش مورد نظر :خاطرات



274
دزد معنی !
امیر علی شیر نوایی

امیر علی شیر نوایی در «خمسة‌المتحیرین»، از نمونه‌‌های شوخ طبعی‌های «جامی» سخن می‌ راند. از جمله آن که در هرات شاعری به نام «ساغری» مدعی بوده است که برخی از شعرا اشعار پر معنی او را می‌دزدند!
ساغری، شاعر خوبی نبود، ولی خوب شعر می‌خواند. در مجلسی علی شیر نوایی در معرفی او به جامی گفت: «علاوه بر این ‌که اشعارشان خوب است، خوب هم می‌خوانند.»‌ و جامی جواب داد: «در این قسمت است که ما را بازی می‌دهند!».

باری، جامی در نقد ادعای ساغری، قطعه‌ای سروده که نوایی آن را نقل کرده است:
«ساغری» می ‌گفت : دزدان معانی برده اند
هر کجا در شعر من یک معنی خوش دیده‌اند
دیدم اکثر شعرهایش را، یکی معنی نداشت
راست می‌گفت این که معنی‌هاش را دزدیده‌اند!



ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1396/5/9 در ساعت : 1:18:30

بخش مورد نظر :خاطرات



273
آشنایی با رهبر انقلاب
محمود شریف صادقی

حدود 55 سال پیش، هنگام خروج از انجمن ادبی مسعود (پشت میدان سبزی - شهید مطهری فعلی) در قم با ایشان - رهبر معظم انقلاب - که طلبه‌ای جوان بودند روبرو شدم و همان گفت و گوی مختصر باب آشنایی با رهبر انقلاب بود. از آن زمان هر گاه مسئله‌ای پیش بیاید به وسیله نامه یا پیام به ایشان منتقل می‌کنم.



ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1396/4/26 در ساعت : 23:18:34

بخش مورد نظر :خاطرات



272
این نیز بگذرد...
عباس خوش عمل

در یکی از جلسات شعر دورهمی حوزه ی هنری وقتی نوبت شعرخوانی به قیصر رسید، غزلی خواند که بیتی از آن چنین بود:
چه شب ها من و آسمان تا دم صبح
سرودیم نم نم :تو را دوست دارم...

شاعر فقید استاد محمدعلی مردانی پس از خواندن غزل بر بیت مذکور اشکال وارد کرد و گفت:جناب قیصر عزیز!شما بایستی ردیف را جمع بیاورید ؛ یعنی بگویید:تو را دوست داریم. قیصر امین پور مثل همیشه فقط لبخند زد و چون کس دیگری ابراز نظر نکرد، من گفتم:
جناب استاد مردانی! اگر جناب امین پور بخواهند چنین کنند بایستی از بیت اول تا آخر ردیف را جمع بیاورند که خود اشکالات بیشتری بر غزل بار می کند. وانگهی به نظر من بیت هیچ اشکالی ندارد. در شنیدن ممکن است شنونده شک کند که بیت درست نیست ؛ اما در نگارش وقتی عبارت «تو را دوست دارم» در گیومه قرار بگیرد اشکالی بر آن مترتب نیست؛ چون شاعر می گوید :من و آسمان تا دم صبح عبارت «تو را دوست دارم» را ترجیع و

....

ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1396/4/9 در ساعت : 20:52:56

بخش مورد نظر :خاطرات



271
خاطره «آنا برزینا»
از دیدار با رهبری

«آنا برزینا» شاعر زن روس می گوید: «ایران تنها کشوری است که جلسات شعرخوانی را در بالاترین سطح برگزار می‌کند. در روسیه هیچ وقت مراسمی برگزار نمی‌شود که رییس جمهور به عنوان عالی‌ترین مقام کشور، شاعران را جمع کند و اینقدر به ادبیات توجه داشته باشد.»

خاطره او از دیدار با رهبر انقلاب شنیدنی است:
«پیش از این دیدار، راجع به ایشان - رهبر انقلاب - فقط مقاله خوانده بودم. دیدار بسیار عجیب و خاطره‌انگیزی بود. پیش از این نمی‌دانستم که مردم ایران به رهبرشان «آقا» می‌گویند. آقا برای من مثل پدر بود. وقتی ایشان را دیدم و شعرم را به زبان فارسی برایشان خواندم، احساس آرامش داشتم. برایم عجیب بود که در ایران، بالاترین مقام کشور، شاعری فرهیخته و ادب دوست است و اینقدر به ادبیات توجه دارد.»



ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1396/3/14 در ساعت : 5:47:31

بخش مورد نظر :خاطرات



270
در مکتب «اخوان»
مرتضی امیری اسفندقه

اخوان آدم بسیار بزرگی بود. هم در کلام هم در مرام. زمانی احمد شاملو رفت آمریکا سخنرانی کرد و در آن‎جا فردوسی بزرگ را به ‎زعم خودش، فرو مالید و او را یک دروغ ‎زن بزرگ نامید. مدتی بعد از آن اخوان به آلمان سفر کرده بود. در آلمان در جمع ایرانیان برنامه‎ای برایش گذاشته بودند. یک نفر از او سئوال کرد که نظرتان راجع به سخنرانی شاملو در باره فردوسی چیست؟ می‎دانید اخوان چه پاسخ داد؟ گفت: «این یک مشکل درونی است و ما خودمان در درون حل می‎کنیم.» برای این‎ که گزک به دست چهار تا آدمی که دوست ندارند ایرانی‎ها را با هم رفیق ببینند نداده باشد. این می‎شود مرامی که از معلمی مثل اخوان باید یاد بگیریم.



ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1396/3/4 در ساعت : 15:11:40

بخش مورد نظر :خاطرات



269
خاطره ای از سپیده کاشانی
از زبان فرزند

فرزند خانم کاشانی در باره حضور مادر بزرگوارش در جبهه های جنگ تحمیلی، خاطره ای را به این صورت بیان می کند: «وقتی از اهواز به طرف آبادان می آمدیم، نزدیک پادگان حمیدیه، دشمن با راکت و خمپاره به ما حمله کرد و وسیله نقلیه ما منحرف شد.

اطلاع دادند که شما در منطقه دشمن و روی میادین مین قرار گرفته اید، مادر با لبخند گفتند: مگر بین من و رزمنده های خطّ مقدم چه تفاوتی وجود دارد، باید در کنار برادران جبهه باشیم؛ آنها فرزندان ما هستند».




ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1396/2/12 در ساعت : 23:20:29

بخش مورد نظر :خاطرات



268
خاطره ای از «شیون فومنی»
حامد فومنی

در دهه‌ی 50 پدرم همراه استاد پوررضا در میدان «شهرداری» رشت قدم می‌زد، او صدای مردی را شنید که برای برادرش نامه می‌نوشت. مرد جملات را بلند می‌گفت و فرد باسوادی که به «کاغذنویس» معروف بود، آن‌ها را می‌نوشت. پدرم از این دیالوگ سوژه گرفت و به گفته‌ی استاد پوررضا، در مدت حدود 7 تا 10 دقیقه ترانه‌ای را نوشت. سپس شیون فومنی ترانه را به پوررضا داد و گفت این متعلق به شماست.

پدرم کاری را که برای یک آهنگساز مانند پوررضا می‌نوشت، به فرد دیگری نمی‌داد. او شاعری دوزبانه بود و روی ملودی هم شعر می‌گذاشت.



ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1396/1/20 در ساعت : 23:7:8

بخش مورد نظر :خاطرات



267
کشف یک شاعر
مصطفی محدثی خراسانی

سال هایی که در مشهد معلم بودم، تابستان‌ها دانش‌آموزان خراسانی را جمع می‌کردیم و مباحث آموزشی شعر را برایشان مطرح می‌کردیم. در خاطرم هست که در یکی از این سال‌ها هنگام غروب، بلندگو من را صدا زد و اعلام کرد که یک نفر که از کاروان دانش‌آموزان سبزوار جا مانده، همراه برادرش خود را به محل اردو رسانده است، وقتی من پیش این دو رفتم، دیدم برادر او نیز یک دانش‌آموز است که او را از یکی از روستاهای دورافتاده سبزوار با خود آورده است. فکر کردم اگر بخواهد همین الان بازگردد، مشخص نیست کی به روستایش برسد، از این رو به او گفتم می‌توانی در اردو بمانی. او گفت من با این عوالم شاعرانه میانه‌ای ندارم. گفتم ولی می‌توانی به‌عنوان دانش‌آموز بمانی. او ماند و ماندنش مصادف شد با این که امروز با شاعری به نام «عباس چشامی» در فضای شعر کشور روبرو هستیم.



ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1395/12/29 در ساعت : 12:45:49

بخش مورد نظر :خاطرات



دختر گلم !
رضا اسماعیلی

به دعوت دوست هنرمندم، شاعر طنز پرداز رضا رفیع برای داوری یک برنامه مشاعره به همراه آقای محدثی به فرهنگسرای فردوس رفته بودم .
اکثر کسانی که در برنامه مشاعره شرکت کرده بودند ، دختران و پسران نوجوان 7 تا 12 سال بودند .
برنامه مشاعره به خوبی برگزار شد . در مراسم تقدیر از برگزیدگان آقای رفیع اسامی پنج نفر از بر
گزیدگان را به من داد و گفت : اگر زحمتی نیست اسامی این پنج نفر را شما بخوانید تا برای تشویق لوح تقدیر و جوایزشان را از دست شما بگیرند.
من هم قبول کردم و اولین اسم را از روی لیست خواندم و گفتم : دختر گلم ! خانم مریم پاکخو برای دریافت جایزه شان تشریف بیارند ...
با گفتن این جمله ، ناگهان جمعیت حاضر در سالن با شلیک خنده سالن را روی سرشان گذاشتند . وقتی سر بلند کردم ، خانم میانسالی را دیدم – تقریبا 60 ساله – که برای گرفتن لوح تقدیر و جایزه دارد به سمت من می آید !




ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1395/12/16 در ساعت : 23:14:47

بخش مورد نظر :خاطرات



بازنشر خاطره ای از « احمد عزیزی »
عباس خوش عمل

در یکی از روزهای پایانی فروردین 1361 پس از سپری شدن تعطیلات نوروزی ، «احمد عزیزی» به دفتر مجله ی جوانان امروز آمده بود تا همدیگر را ببینیم.بعد از صرف ناهار در رستوران روزنامه- که با سمفونی سرفه های شدید احمد همراه بود و آخر هم دلیل آن همه سرفه کردنهای او را در همیشه ی دیدارها و با هم بودنهایمان ندانستم- به احمد گفتم: درویش*!تا کنون دوسه بار مرا به محضر استاد احمد فردید برده ای.اجازه بده امروز در معیت هم به دیدن استاد امیری فیروزکوهی برویم.قبول کرد و پس از تعطیل شدن اداره، پیاده از خیابان خیام به سمت بهارستان و از آنجا به دروازه شمیران و سپس خیابان زرّین نعل- که منزل استاد امیری آنجا واقع بود-رفتیم.در زدیم و استاد مظاهر مصفّا -ادیب و شاعر برجسته و داماد سیدالشعراء-در را به رویمان گشود و ما را به اتاق نشیمن استاد که دست کمی از حمام سونا نداشت راهنمائی کرد.استاد امیری بشدت سرمایی بود و با اندک نسیمی

....

ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1395/12/5 در ساعت : 23:10:31

بخش مورد نظر :خاطرات



266
سخن آشنا
محمدرضا شفیعی کدکنی

من یک طلبه 15، 16 ساله بودم و بسیار حریص به یادگیری و مطالعه؛ جز ساعاتی که سر درس بودم، بقیه را در کتابخانه آستان قدس یا مسجد گوهرشاد می‌گذراندم.
در سال 1334 مجله‌ای در کتابخانه آستان قدس دیدم به اسم مجله "در راه هنر" که توجه من را به خود جلب کرد. این روزنامه‌ای بود که امتیازی رسمی نداشت و شاملو، اخوان، عماد خراسانی و عده‌ای از شاعران پیش‌رو آن سال‌ها این مجله را با امتیاز روزنامه‌ای دیگر چاپ می‌کردند.
شش شماره از این مجله بیش‌تر چاپ نشد و این شماره‌ها در کتابخانه شخصی من موجود است. مقاله اخوان ثالث با نام "نوعی وزن در شعر فارسی" توجه مرا به خود جلب کرد؛ این مقاله به زبان فنی بود. در آن مجله یک غزل تربتی از سروده‌های قهرمان چاپ شده بود و آشنایی من با شعر و نام قهرمان از آن سال بود. در آن زمان مرحوم قهرمان هنوز کارمند بانک بود و به کتابخانه دانشکده ادبیات نیامده بود. روزی قهرمان برای دیدن ما به دفتر

....

ادامه مطلب

تاریخ ارسال :1395/12/5 در ساعت : 23:7:37

بخش مورد نظر :خاطرات




266
سخن آشنا
محمدرضا شفیعی کدکنی

من یک طلبه 15، 16 ساله بودم و بسیار حریص به یادگیری و مطالعه؛ جز ساعاتی که سر درس بودم، بقیه را در کتابخانه آستان قدس یا مسجد گوهرشاد می‌گذراندم.
در سال 1334 مجله‌ای در کتابخانه آستان قدس دیدم به اسم مجله "در راه هنر" که توجه من را به خود جلب کرد. این روزنامه‌ای بود که امتیازی رسمی نداشت و شاملو، اخوان، عماد خراسانی و عده‌ای از شاعران پیش‌رو آن سال‌ها این مجله را با امتیاز روزنامه‌ای دیگر چاپ می‌کردند.
شش شماره از این مجله بیش‌تر چاپ نشد و این شماره‌ها در کتابخانه شخصی من موجود است. مقاله اخوان ثالث با نام "نوعی وزن در شعر فارسی" توجه مرا به خود جلب کرد؛ این مقاله به زبان فنی بود. در آن مجله یک غزل تربتی از سروده‌های قهرمان چاپ شده بود و آشنایی من با شعر و نام قهرمان از آن سال بود. در آن زمان مرحوم قهرمان هنوز کارمند بانک بود و به کتابخانه دانشکده ادبیات نیامده بود. روزی قهرمان برای دیدن ما به

....

ادامه مطلب

15




کلیه حقوق این سایت محفوظ است ، طراح و برنامه نویس : علیرضارضایی