ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
گره ها می زند بر همچو من زلف پریشانش - اگرافشان کند هنگامه ی فتانه ی خود را - اگرچشمی به من    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : لطیف عمران پور
... حیرت آور است این غزل، آنهم در این مجال اندک و با این همه کار که بر سر شاعر ریخته است من نشستم و    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اله یار خادمیان
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : سید محمدرضا لاهیجی
سلام و درود جناب استاد - روز نکو - بزرگوارید و کوچک‌نواز - روح استاد اقتداری شاد - سایه   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
سلام - وزن مصرع مورد اشاره ایرادی ندارد - مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن - و البته به نظ   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : هادی ارغوان
درود بر شاعر محترم - آمیخت، از روانی مصراع( آن هم در مطلع غزل)بسیار کاسته است، در ضمن وزن این مصرا   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : صمد ذیفر
سلام - و عرض تسلیت به سید عزیز - عالی سرودید - روح استاد اقتداری عزیز شاد و با اولیاء الله    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
سلام و درود - - به سیاهی رفتن اصطلاحی است که در محاورات هم بکار می رود یعنی دچار ضعف شدن ( کس   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : محمد دهقانی هلان
درود استادگرانقدر .. منظور سرگیجه ی سپیداری ست که حاصل از سیاهی رفتن چشم (تقابل سپیدی و سیاهی) اوست    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اله یار خادمیان
با سلا م عرض ادب بسیار روان و زیباست بزرگوار - - اما پیام این مصرع را نگرفتم گنگ است عذر   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



تا شعر و سخن بلای جان آمد...
جانم به تب‌ است و تاب نتوانم
صد شعله ز غم فتاده در جانم
 
تا بندیِ بی‌ستاره دَیجورم
بیدارم و پرستاره دامانم
 
آن به که به‌پای یأس دربازم
کاری که نمی‌رسد به سامانم
 
زین شک که شکیب من به یغما برد
ترسم خللی رسد به ایمانم
 
شمعم، که به یک نسیم خاموشم
ای چرخ، محک مزن به طوفانم
 
تا شعر و سخن بلای جان آمد
صد درد که شاعرم، سخندانم
 
عمریست دراز تا که دست غم
کوته نشده‌ست از گریبانم
 
رخصت نرسد ز دست گردونم
کایّام به کام خویش گردانم
 
این عهد، مرا شکسته می‌خواهد
زیرا به جهان درست‌پیمانم
 
خاکم بدهد به باد اگر بیند
بر آتش سینه آبی افشانم
 
لب‌دوخته در خزان دردافزا
دل‌سوخته چون هزاردستانم
 
جان را دیریست تعزیت‌گویم
دل را عمریست مرثیت‌خوانم
 
سرگشتۀ این رونده افلاکم
درماندۀ این درنده دورانم
 
در دام عَنا همیشه پابندم
بر خوان بلا هماره مهمانم
 
جز شومی بخت خود چه می‌بینم؟
جز تلخی عمر خود چه می‌دانم؟
 
دردا ز فلک نبرده‌ام گویی
گویی به مثَل شکسته چوگانم
 
تا فتنۀ شعر دلکشم، دیریست
دلدادۀ پورِ سعدِ سلمانم
 
رفتم به قفای نظم او امّا
«از کردۀ خویشتن پشیمانم»
 
از عهده برون نیامدم واکنون
«جز توبه رهِ دگر نمی‌دانم»
 
#سعید_سلیمان_پور
 

موضوعات :  سایر ،

   تاریخ ارسال  :   1397/10/15 در ساعت : 20:58:31   |  تعداد مشاهده این شعر :  468


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

بازدید امروز : 32,433 | بازدید دیروز : 39,819 | بازدید کل : 125,855,666
logo-samandehi