ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : صادق ایزدی گنابادی
چه بیدارست و بی خوابست و بی تابست شب ها را - کسی که تر کند با جام لبهای تو ، لب ها را - الا یا   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
سلام آقای صالحی گرامی - پاسخ من گویای همه چیز است به جز آزرده شدن و من نیز پاسخم دقیقا همانست که ن   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
سرکار خانم بهرامچی ارجمند - ابتدا از اینکه درگیر بیماری هستید بسیار ناراحت شدم و برایتان صمیمانه   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : عباس خوش عمل کاشانی
با سلام و عرض تبریک و تهنیت پیشاپیش به مناسبت سیزدهم ماه رجب المرجّب سالروز ولادت فرخنده ی امیرالمؤم   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
سلام - - از اینکه نتوانستم نقد شما را بخوانم باز هم عذرخواهی میکنم . در شرایط سلامتی خوبی نیست   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
سلام . از سرکار خانم بهرامچی شعرهایی به مراتب بهتر از این خوانده ام و فکر می کنم این غزل را بدون تام   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : صادق ایزدی گنابادی
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : صادق ایزدی گنابادی
سلام - - بحث صامت اضافی "چراغانی است" نیست ؛ چرا که وزن دوری به شاعر چنین امکانی را می دهد که   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : هادی ارغوان
سلام - دیدگاه مسئول ستون نقد: - گلدانهای خالی از گل ....استخرهای خالی از آب....چشمهای خالی از اش   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



سروش، برترین قالب شعری در کوتاه سرایی(با دلایل کارشناسانه)
سروش، برترین قالب و دستگاه کوتاه سرایی در شعر فارسی
با ویرایش تازه ای که در بیست و نهم خرداد نود و هشت در قالب سروش انجام داده ام؛ یعنی افزایش دو لَختیِ نیمایی به انواع سروش، اکنون سروش را با اقتدار، برترین قالب کوتاه سرایی در شعر فارسی می دانم. سروش را اگر با قالب های سپیدنویسی مانند پریسکه مقایسه کنیم، موزون بودنش به تنهایی آن قدر کفّه ی ترازو را سنگین می کند که به نظر می رسد لازم نباشد مقایسه را ادامه دهیم و البته اگر هم ادامه دهیم، سروش با این همه توانمندی، کم نمی آورد.
حال اگر سروش را با سه گانی مقایسه کنیم، می بینیم که سه گانی از نظر طول قسمت ها فقط سه گانی است؛ اما سروش اگر بخواهد می تواند به صورت دولَختیِ نیمایی(و نه دو مصراعی با طول مساوی که محدوده ی قالب مفرد است) بیاید و در کوتاهی و ایجاز، سه گانی را به راحتی پشت سر بگذارد و سروش اگر بخواهد می تواند مانند سه گانی دارای سه قسمت باشد و باز اگر  بخواهد،
می تواند بیش از سه قسمت داشته باشد و خلاصه: مطابق با نیاز کلام و صلاحدید شاعر، می توان سروش را کوتاه تر یا بلندتر به کار بُرد و مانند سه گانی، در تعداد لَخت هایش ثابت و جامد نیست.  سروش به آرایه های ادبی، نگاهی پذیرنده تر دارد و شیوا تر است و عدم قافیه مندی قسمت پایانی در سروش، حالتی اصلی و ترجیحی تأکیدی دارد نه این که مانند سه گانی در حالت فرعی و فقط به نُدرت از آن استفاده شود  و گفته بودیم که عدم قافیه مندی قسمت پایانی پس از قافیه مندی همه یا بیش تر قسمت های قبلی، به دلیل شباهت زدایی و غافلگیرکنندگی اش باعث کوبش پایانی بهتر می شود.
در مقایسه ی سروش با رباعی و دوبیتی هم پی بردن به امتیازات سروش شاید خیلی مشکل نباشد. سروش هم به شکل سنتی و هم به شکل نیمایی می تواند به کار برود و در واقع، حالتی تلفیقی دارد؛ اما رباعی و دوبیتی از این امتیاز، بهره ای ندارند. سروش می تواند از دو تا پنج لَخت داشته باشد؛ اما رباعی و دوبیتی همیشه در چهار مصراع می مانند و تنوع پذیر نیستند.
جایگاه قافیه در رباعی و دوبیتی، ثابت و مربوط به مصراع های اول و دوم و چهارم است و فقط مصراع سوم، آزادی عمل دارد و به خواست شاعر می تواند با قافیه یا بدون آن باشد؛ اما در سروش، جایگاه قافیه، ترجیحی است نه اجباری و به تناسب نیاز شعر و صلاحدید شاعر حتی می توان از سروش بدون قافیه هم استفاده کرد؛ مثلا وقتی سرایشگر سروش ببیند در مورد خاصی ممکن است مفهوم، فدای قافیه شود، این اختیار را دارد که از قافیه صرف نظر کند؛ اما این امکان در رباعی و دوبیتی نیست. عدم قافیه مندی لخت پایانی در هنگامی که همه یا بیش تر لخت های دیگر سروش، دارای قافیه اند، به کوبش پایانی آن کمک می کند؛ ولی رباعی و دوبیتی چنین امتیازی ندارند.  در بین این قالب هایی که در کوتاه سرایی می شناسم و ظاهرا قالب دیگری یا قالب دیگرِ قابل اعتنایی هم نداریم، بنده قالب سروش را برترین قالب(و دستگاه شعری) در کوتاه سرایی شعر فارسی
می دانم و این را از روی مطالعه، آگاهی و تجزیه و تحلیل های کارشناسانه اعلام می کنم.
اکنون نخستین سروش های دو لَختیِ نیمایی ام را که در تاریخ سی ام خرداد نود و هشت (روز پس از ویرایش مبنایی سروش) سروده ام، به ترتیب زمان سرایش تقدیم می کنم:
1- زنده در گور شد خیالِ وصال /           گَرد، گَرد، گَرد ... .//
2-قهر، بد بود /                         یاد آن روزهای خوب بخیر!//
3-از بهانه نگو /                            نزدِ نیلوفرانِ این مرداب .//
 4-گِلِه نیست/                                            هست نیلوفر.//
5- دستت آماده کن!/          "دل گِرو در کِرِشمه های تمشک!"
6- ماه، مالِ کسی ست/             چشم هایم! پلنگِ او  نشوید! //
7- فکرِ دیگر کن! /                       ماه را ابر، مالِ خود کرده. //
8- یک جهان، نیرو ست/              چایی از دست پر محبت تو. //
9- دُزدِ ایمان است/                     خُلقِ تنگِ امینِ دینیِ خَلق.//
10- من نمی میرم/                    که نوشتم  قسم به نبض قلم.//

موضوعات :  نثر ادبی ،

   تاریخ ارسال  :   1398/3/31 در ساعت : 2:54:25   |  تعداد مشاهده این شعر :  508


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

بازدید امروز : 4,509 | بازدید دیروز : 30,027 | بازدید کل : 128,829,917
logo-samandehi