ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : جابر ترمک
درود جناب محمد صالحی عزیز - استاد سخن نیز چنین شگردی را بکار بردند - پسران وزیر ناقص عقل لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
درود بر شما - چون /ه/ در گواه ملفوظ است گواه با خدا و عزا قافیه نمیشه ِِ - ضمن آنکه پیغمبر هم جز   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : هادی ارغوان
با سلام و عرض ادب. - - نیست مخصوص به خورشید, به خون غلتیدن - عشق بسیار ازین طایر بسمل دارد...   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
سلام - در رباعی اول واژه ی « بقیع» هیچ نقشی در جمله ها ندارد، ببینیم : - زهرا غزل ناب الهی ست   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : جابر ترمک
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : جابر ترمک
درود بانو بهرامچی گرامی - - هر دو پیام شما را خواندم . به نظرم هر دو یک نظر ساده و غیر فنی است   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
سلام استاد گرامی - چرا در مورد بیت مطلع که مصرع هایش کاملا بی ربط هستند چیزی نکفتید ؟و حتی بیت س   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : هادی ارغوان
سلام به شاعر محترم و منتقدان عزیز - بنده هنوز نمی دانم صفت زیبایی, زمانی که در مورد یک اثر هنری به   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
تا اساس دل به روی آجری بی فایده ست - عشق یک عمراست با ما دم خوری بی فایده ست - سلام آقای نرمک گ   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : ابراهیم حاج محمدی
درود - مصرع آخر را اگر می گفتید: - {{تازه می فهمم که دل هم عنصری بی فایده است}} - از حشو مورد   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



آیین و آیینه ها
آیین و آیینه ها
با سلام و عرض ادب  برادرانه  و خالصانه 
اين مثنوي  كه هزار بيت مي باشد     با عنوان آيين آيينه ها   بيست  و نه  بيت  
را در مر حله ي اول  تقديم مي كنم   مابقی  را برای آنکه
خستگی وزدگی نیاورد. در چندین فاز ارسال خواهم کرد
        نامتان جاودانه     بر بلنداي عشق و عرفان
 
 وزن شعر
 مستفعلن مستفعلن مستفعلا تن
 

 اول بنام آنكه پيري  را جوان  كرد
                               پيغمبري را بَرده كرد و قهرمان كرد
  آنكس كه از آتش گلستان را  بر انگيخت
                             بر خاك جان بخشيد و انسان را بر انگيخت
 بر جامِ يك قطره نشانده هفت دريا
                                       از نيستي هستي  پديد آورده زيبا
 آني كه در احساس ها شعر روان  ريخت
                               نقش هزار آيينه بي نقش و نشان ريخت
بر  برگ برگ دفترم سيما ي او  هست
                                  زيباي من  زيباي تو  از جام او  مست
 در عين آزادي كسي آزاد  او نيست
                                    هر گونه موجودي برون از  ياد او نيست
 ياري كه بي او  چشم هر ياري فريب است
                                 دستي كه بي او دست و دل با من غريبست
 چشمي كه بي او نور خورشيد است سايه
                                  او كه جهان را نظم  داده  في ا لبدا هه 
عشقي كه بي او يك  لغت در ا مر من نيست
                                    بي او كلا مي دل پذير انجمن نيست
 هر سينه از سيناي او شد بي نها يت
                                  بي نوراو موسي سياه و  بي سرايت
 مي ترسم از طوفان مرا آزاد مگذار
                                 خس را به حال خويشتن در باد مگذار
 من كيستم يك هيچ  هيچ  بي روايت
                                   هر چند  در هر ذره ات  يك بينهايت
اي مهربان  دلها ي ما را مهربان  كن
                                     اميد را با عشق جاويد ت جوان كن
 بيدار كن  ياران خواب افتاده را باز
                                   هشيار كن  مستان قدرت داده  راباز
 مي ترسم از  طوفا ن نفس سر كش خويش   
                                   مگذار  تنهايم  ميان آتش خويش  
 داني تو من را ، خود نمي دانم  كه هستم  
                                 تا از خيا لت مي  روم شيطان پرستم
 در هرچه پنهاني  تو دايم رو برو  باش
                               دايم تو  با خاموشي ام  در گغتگو باش
 تو ميدمي در ساز شعر و شهرت من
                                 غير تو كي  باشد كسي در غيرت من
 من طوطي ام حرف تو را تكرار كردم
                                  گر خويش را تاييد اگرانكار كرد م
 تصوير بي روح و روان ، سحر و سرابست
                               جامي كه از دريا نباشد پُر، حباب است
  آواز بي آواي تو   آواز مرگ است
                             ساز بدون  سوز تو بي سازو برگ است
  در بند عشق خود  مرا دايم نگهدار
                                       در جنگ با نفسم مرا قايم نگهدار
 مگذار ويرانم كند شو لاي شيطان
                                         مگذار قر باني شوم در پاي شيطان  
 بازار  من  كي بازي  رنگ  و خيا ل است
                            در رنگ  و بازي  هم حساب و اعتدال است
 بيگانه  از خويشم مكن  محبوب  هستي
                                من  طا لب روي توام   مطلوب هستي
  خشكيده ام در  يك خيا لستان  وا هي  
                                باران  ببار ، آتش  گرفتم از تباهي
  در  آ سمانِ با تو پروازم بلند است
                                    آنجا كه نه پروازو نه باغ پرند است
 بي تو سقوطم را  مگر باور ندارند
                                     آنها كه نا مم را كبوتر مي گذارند
 هرچند  جمعي مي كشندم در حواشي
                                   بيهوده  مي كوشند  تا متن ام توباشی


موضوعات : 

   تاریخ ارسال  :   1395/6/14 در ساعت : 23:39:9   |  تعداد مشاهده این شعر :  1030


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

بازدید امروز : 30,501 | بازدید دیروز : 32,615 | بازدید کل : 127,227,486
logo-samandehi