ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : عباس خوش عمل کاشانی
با این همه توضیح واضحات که داده ایم و گفته ایم «امیدی» را بدون تشدید بخوانید باز سرکار خانم بهرامچی    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
سلام - فقط بیت آخر وزنش به هم ریخته و زیبایی مفهوم و ترکیب ب   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : محمد دهقانی هلان
درود وعرض ادب جناب استاد خوش عمل کاشانی ارجمند - سپاس از نگاه پر مهر و بزرگوارانه تان .. چه پربها   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : محمد دهقانی هلان
درود و عرض ادب جناب حجت عزیز - ممنون و متشکرم از حضور ارزشمندتان و نقدی که برای این چند خط بنده د   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : معین حجت
سلام ...عرض ادب و احترام ، استاد خوش عمل با توضیحات ارزنده شما آگاه و مجاب گردیدم ، سپاسگزارم از شما   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : عباس خوش عمل کاشانی
شعر دلربای جناب دهقانی اصلا اشکال وزن ندارد....در مصراع اول بیت دوم حرف «ر» از کلمه ی «جریانها» را ن   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : پروین برهان شهرضایی
سلام وخیلی ممنون.،درمصرع اول ،شاعرداره ازخولی میگه که ازشهرنامردان داره عبورمیکنه،باکیسه ای که سرمقد   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : معین حجت
سلام ... - عرض ادب و احترام خدمت جناب دهقانی گرامی و بزرگوار ... - درود بر ذوق سرشار و طبع شیری   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اله یار خادمیان
باسلام و درود بانوی بزرگوار. - در مصرع مطلع : از شهر نا مردان به نامردی گذر کرد ، یعنی چه؟ غل   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : هادی ارغوان
سلام - اتفاقا در این فاصلهٔ ده‌سال هم اشعار زیادی خونده‌ام و هم کمی مطالعه داشته‌ام. - حتی به    ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



رودم که پیوسته از خود، شوریده دل پا کشیدم
رُودَم که پیوسته از خود، شوریده دل پا کشیدم
رَخت اینچنین آری از خود یکسر به دریا کشیدم
 
غرقم فقط در خیالت، شد جلوه گر چون جمالت
تا بَرخورَم از وصالت، پَر بی محابا کشیدم
 
سرمستم از این که با او، دَمخور شدم بی هَیاهُو
من کی مگر مثلِ یوسف، دست از زُلیخا کشیدم؟
 
یک جرعه نوشیدم از آن ساغر که هوش از سَرَم بُرد
دیدم به آغوشِ دلبر، رندانه مَأوا کشیدم
 
دستم به دامانِ گُل بود، قلبم پریشانِ گُل بود
تصویری از حال و روزم، اینگونه زیبا کشیدم
 
چون سَمتِ او رفته بودم، در خود فرو رفته بودم 
بالیدم از شوقش از بس، قَد مثلِ افرا کشیدم
 
خُرسَندم از این که هیچ از سرزندگی کم ندارم
سر از گلستانِ زلفت، پروانه آسا کشیدم
 
دل دادم از دست و جان را کردم فدایت، چه آسان
تا زلفت افتد به چنگم، ای گُل بلاها کشیدم
 
《بهزاد》ی ام را نباید حاشا کند چشم مستت
تا دل به دست آرمَت کم، دست از دو دنیا کشیدم؟*
 
دیدی به چشمت در آورد، سر از فلک بی محابا
آهی از این سینه عُریان تا ناشکیبا کشیدم
 
تا مطمئن تر بدانی عاشق ترینت منم من
کم خطّ بُطلان مگر بر دنیا و عقبی کشیدم؟
 
@@@@@@@@@
* نی نقشِ چین نه حُسنِ فرنگ آفریدن است
بهزادیِ تو دست ز دنیا کشیدن است
 
بیدل دهلوی
کلمات کلیدی این مطلب :  رود ، دریا ، مأوا ، یوسف ، زلیخا ، أفرا ، بهزاد ، ،

موضوعات :  عاشقانه و عارفانه ،

   تاریخ ارسال  :   1400/5/7 در ساعت : 15:50:25   |  تعداد مشاهده این شعر :  133


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

بازدید امروز : 3,275 | بازدید دیروز : 31,407 | بازدید کل : 135,249,215
logo-samandehi