ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
از جناب ترمک عزیز همیشه غزلهای شیوا و خواندنی خوانده ام ، شعر جناب ترمک دارای شخصیت خاص و به قول معر   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : لطیف عمران پور
... استاد خوش عمل کاشانی را می ستایم به سبب تاریخ شیدایی اش و شوریدگی شعرهای او و به خاطر نگاه بلند   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : لطیف عمران پور
... خوش به حال کبوتران حرم / ما که جا مانده ایم ، جا مانده... شعری موثر و به یاد ماندنی از شاعری نام   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : لطیف عمران پور
... کربلا جز عشق و شیدایی نبود / هرچه دیدم غیر زیبایی نبود... سلام به شاعر ارجمند معاصر جناب سعیدی ر   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
سلام جناب ارغوان عزیز - ابتدا از حسن توجه و دقت شما سپاسگزارم و اما بعد : - /عمری/ افاده تما   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
سلام و عرض ادب استاد گرامی - نظر شما هم درسته اما با سروده ی استاد صالحی فرقی نداره غزلشون خیلی    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : هادی ارغوان
با سلام مجدد - اگر می خواستید نحو را رعایت کرده باشید، بهتر بود می فرمودید: - و عمری صرف‌ِ‌کسبِ    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
مرا امشب بجوشان، شک مکن، در شیشه کن، بشکن - به دنبال خدایی تازه ام در باورستانها - هزاران درود ا   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : لطیف عمران پور
غزلی شکوهمند با همان زبان آشنا و گاه گزنده ی دکتر قزوه ، شرارت این لحن چنان است که ساختار قافیه را ه   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اله یار خادمیان
   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



دریچه ای رو به روی گلشن
نمی شود جز به روشنایی به رویِ آئینه در گشودن/ که هیچ انسان در اوجِ ظلمت نبرده حظ از نظر گشودن// نمی دهد جز طلایه داریِ نورِ ایمان شکوفه وقتی/ به رویِ صبح از تبسّمی می توان دری چون سحر گشودن// چه حاصلت از طلوعِ خورشید اگر ز دست تو بر نیاید/ هر آینه پلکِ چشمِ حیرت شبیهِ آئینه بر گشودن// مگر که بی پُر فراغبالی چه شوق پروازت است در دل؟/ نبسته طرفی پرنده ای در قفس ز سعیی به پر گشودن// شکفتنی پر لطافت ارزانی ات شود، تحفه ای دمادم/ اگر چو مینایِ غنچه ات در سر است یک جرعه سر گشودن// از آدمیت اگر که قالب تو را تهی شد بدان که بی شک/ وبالِ خاطر چو سنگِ آتش نداری از بالِ شر گشودن// اگر زمانی شود نصیبت وفورِ نعمت به لطف ایزد/ زیان ندارد زُلال و زیبا زبان به شُکرِ شِکَر گشودن// بطالت است آنچه باید انسان گریزد از آن به هوشمندی/ کسی تواند بهشت را در مگر به عمری هدر گشودن؟// علاجِ دردت اگر مقدّر نباشد، آری به سعی واهی/ زبان همانند نی نباید به ناله ای شعله ور گشودن// دماغ پرورده باشد انسان اگر، میسّر همیشه باشد/ دریچه ای رو بروی گلشن چرا نه با شعر تر گشودن//
کلمات کلیدی این مطلب :  روشنایی ، آیینه ، ظلمت ، سحر ، چشم حیرت ، آدمیت ، دماغ پرورده ، دریچه ،


   تاریخ ارسال  :   1399/6/25 در ساعت : 4:13:53   |  تعداد مشاهده این شعر :  99


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

ابراهیم حاج محمدی
1399/6/25 در ساعت : 4:14:32
نمی شود جز به روشنایی به رویِ آئینه در گشودن
که هیچ انسان در اوجِ ظلمت نبرده حظ از نظر گشودن

نمی دهد جز طلایه داریِ نورِ ایمان شکوفه وقتی
به رویِ صبح از تبسّمی می توان دری چون سحر گشودن

چه حاصلت از طلوعِ خورشید اگر ز دست تو بر نیاید
هر آینه پلکِ چشمِ حیرت شبیهِ آئینه بر گشودن

مگر که بی پُر فراغبالی چه شوق پروازت است در دل؟
نبسته طرفی پرنده ای در قفس ز سعیی به پر گشودن

شکفتنی پر لطافت ارزانی ات شود، تحفه ای دمادم
اگر چو مینایِ غنچه ات در سر است یک جرعه سر گشودن

از آدمیت اگر که قالب تو را تهی شد بدان که بی شک
وبالِ خاطر چو سنگِ آتش نداری از بالِ شر گشودن

اگر زمانی شود نصیبت وفورِ نعمت به لطف ایزد
زیان ندارد زُلال و زیبا زبان به شُکرِ شِکَر گشودن

بطالت است آنچه باید انسان گریزد از آن به هوشمندی
کسی تواند بهشت را در مگر به عمری هدر گشودن؟

علاجِ دردت اگر مقدّر نباشد، آری به سعی واهی
زبان همانند نی نباید به ناله ای شعله ور گشودن

دماغ پرورده باشد انسان اگر، میسّر همیشه باشد
دریچه ای رو بروی گلشن چرا نه با شعر تر گشودن
خلیل ذکاوت
1399/6/25 در ساعت : 13:25:35
اگر زمانی شود نصیبت وفورِ نعمت به لطف ایزد/ زیان ندارد زُلال و زیبا زبان به شُکرِ شِکَر گشودن// بطالت است آنچه باید انسان گریزد از آن به هوشمندی/ کسی تواند بهشت را در مگر به عمری هدر گشودن؟// علاجِ دردت اگر مقدّر نباشد، آری به سعی واهی/ زبان همانند نی نباید به ناله ای شعله ور گشودن
احسنت
استادانه است
بهره بردم
ضمناًً در بیت آخر، یک "ر" از واژه ی "پرورده" افتاده است.
ابراهیم حاج محمدی
1399/6/27 در ساعت : 23:4:42
درود و سلام حضرت دوست، استاد عزیز و ارجمند جناب ذکاوت را. حضور گرانقدر و نظر لطف حضرتتان مایه ی مباهات است . تذکار سهو القلم بیت آخر را سپاسمندم. اصلاح گردید.
بازدید امروز : 39,062 | بازدید دیروز : 38,354 | بازدید کل : 124,216,029
logo-samandehi