ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : جابر ترمک
درود جناب محمد صالحی عزیز - استاد سخن نیز چنین شگردی را بکار بردند - پسران وزیر ناقص عقل لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
درود بر شما - چون /ه/ در گواه ملفوظ است گواه با خدا و عزا قافیه نمیشه ِِ - ضمن آنکه پیغمبر هم جز   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : هادی ارغوان
با سلام و عرض ادب. - - نیست مخصوص به خورشید, به خون غلتیدن - عشق بسیار ازین طایر بسمل دارد...   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
سلام - در رباعی اول واژه ی « بقیع» هیچ نقشی در جمله ها ندارد، ببینیم : - زهرا غزل ناب الهی ست   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : جابر ترمک
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : جابر ترمک
درود بانو بهرامچی گرامی - - هر دو پیام شما را خواندم . به نظرم هر دو یک نظر ساده و غیر فنی است   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
سلام استاد گرامی - چرا در مورد بیت مطلع که مصرع هایش کاملا بی ربط هستند چیزی نکفتید ؟و حتی بیت س   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : هادی ارغوان
سلام به شاعر محترم و منتقدان عزیز - بنده هنوز نمی دانم صفت زیبایی, زمانی که در مورد یک اثر هنری به   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
تا اساس دل به روی آجری بی فایده ست - عشق یک عمراست با ما دم خوری بی فایده ست - سلام آقای نرمک گ   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : ابراهیم حاج محمدی
درود - مصرع آخر را اگر می گفتید: - {{تازه می فهمم که دل هم عنصری بی فایده است}} - از حشو مورد   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



دریچه ای رو به روی گلشن
نمی شود جز به روشنایی به رویِ آئینه در گشودن/ که هیچ انسان در اوجِ ظلمت نبرده حظ از نظر گشودن// نمی دهد جز طلایه داریِ نورِ ایمان شکوفه وقتی/ به رویِ صبح از تبسّمی می توان دری چون سحر گشودن// چه حاصلت از طلوعِ خورشید اگر ز دست تو بر نیاید/ هر آینه پلکِ چشمِ حیرت شبیهِ آئینه بر گشودن// مگر که بی پُر فراغبالی چه شوق پروازت است در دل؟/ نبسته طرفی پرنده ای در قفس ز سعیی به پر گشودن// شکفتنی پر لطافت ارزانی ات شود، تحفه ای دمادم/ اگر چو مینایِ غنچه ات در سر است یک جرعه سر گشودن// از آدمیت اگر که قالب تو را تهی شد بدان که بی شک/ وبالِ خاطر چو سنگِ آتش نداری از بالِ شر گشودن// اگر زمانی شود نصیبت وفورِ نعمت به لطف ایزد/ زیان ندارد زُلال و زیبا زبان به شُکرِ شِکَر گشودن// بطالت است آنچه باید انسان گریزد از آن به هوشمندی/ کسی تواند بهشت را در مگر به عمری هدر گشودن؟// علاجِ دردت اگر مقدّر نباشد، آری به سعی واهی/ زبان همانند نی نباید به ناله ای شعله ور گشودن// دماغ پرورده باشد انسان اگر، میسّر همیشه باشد/ دریچه ای رو بروی گلشن چرا نه با شعر تر گشودن//
کلمات کلیدی این مطلب :  روشنایی ، آیینه ، ظلمت ، سحر ، چشم حیرت ، آدمیت ، دماغ پرورده ، دریچه ،


   تاریخ ارسال  :   1399/6/25 در ساعت : 4:13:53   |  تعداد مشاهده این شعر :  144


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

ابراهیم حاج محمدی
1399/6/25 در ساعت : 4:14:32
نمی شود جز به روشنایی به رویِ آئینه در گشودن
که هیچ انسان در اوجِ ظلمت نبرده حظ از نظر گشودن

نمی دهد جز طلایه داریِ نورِ ایمان شکوفه وقتی
به رویِ صبح از تبسّمی می توان دری چون سحر گشودن

چه حاصلت از طلوعِ خورشید اگر ز دست تو بر نیاید
هر آینه پلکِ چشمِ حیرت شبیهِ آئینه بر گشودن

مگر که بی پُر فراغبالی چه شوق پروازت است در دل؟
نبسته طرفی پرنده ای در قفس ز سعیی به پر گشودن

شکفتنی پر لطافت ارزانی ات شود، تحفه ای دمادم
اگر چو مینایِ غنچه ات در سر است یک جرعه سر گشودن

از آدمیت اگر که قالب تو را تهی شد بدان که بی شک
وبالِ خاطر چو سنگِ آتش نداری از بالِ شر گشودن

اگر زمانی شود نصیبت وفورِ نعمت به لطف ایزد
زیان ندارد زُلال و زیبا زبان به شُکرِ شِکَر گشودن

بطالت است آنچه باید انسان گریزد از آن به هوشمندی
کسی تواند بهشت را در مگر به عمری هدر گشودن؟

علاجِ دردت اگر مقدّر نباشد، آری به سعی واهی
زبان همانند نی نباید به ناله ای شعله ور گشودن

دماغ پرورده باشد انسان اگر، میسّر همیشه باشد
دریچه ای رو بروی گلشن چرا نه با شعر تر گشودن
خلیل ذکاوت
1399/6/25 در ساعت : 13:25:35
اگر زمانی شود نصیبت وفورِ نعمت به لطف ایزد/ زیان ندارد زُلال و زیبا زبان به شُکرِ شِکَر گشودن// بطالت است آنچه باید انسان گریزد از آن به هوشمندی/ کسی تواند بهشت را در مگر به عمری هدر گشودن؟// علاجِ دردت اگر مقدّر نباشد، آری به سعی واهی/ زبان همانند نی نباید به ناله ای شعله ور گشودن
احسنت
استادانه است
بهره بردم
ضمناًً در بیت آخر، یک "ر" از واژه ی "پرورده" افتاده است.
ابراهیم حاج محمدی
1399/6/27 در ساعت : 23:4:42
درود و سلام حضرت دوست، استاد عزیز و ارجمند جناب ذکاوت را. حضور گرانقدر و نظر لطف حضرتتان مایه ی مباهات است . تذکار سهو القلم بیت آخر را سپاسمندم. اصلاح گردید.
بازدید امروز : 11,774 | بازدید دیروز : 21,227 | بازدید کل : 127,401,050
logo-samandehi