ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
از جناب ترمک عزیز همیشه غزلهای شیوا و خواندنی خوانده ام ، شعر جناب ترمک دارای شخصیت خاص و به قول معر   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : لطیف عمران پور
... استاد خوش عمل کاشانی را می ستایم به سبب تاریخ شیدایی اش و شوریدگی شعرهای او و به خاطر نگاه بلند   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : لطیف عمران پور
... خوش به حال کبوتران حرم / ما که جا مانده ایم ، جا مانده... شعری موثر و به یاد ماندنی از شاعری نام   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : لطیف عمران پور
... کربلا جز عشق و شیدایی نبود / هرچه دیدم غیر زیبایی نبود... سلام به شاعر ارجمند معاصر جناب سعیدی ر   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
سلام جناب ارغوان عزیز - ابتدا از حسن توجه و دقت شما سپاسگزارم و اما بعد : - /عمری/ افاده تما   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
سلام و عرض ادب استاد گرامی - نظر شما هم درسته اما با سروده ی استاد صالحی فرقی نداره غزلشون خیلی    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : هادی ارغوان
با سلام مجدد - اگر می خواستید نحو را رعایت کرده باشید، بهتر بود می فرمودید: - و عمری صرف‌ِ‌کسبِ    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
مرا امشب بجوشان، شک مکن، در شیشه کن، بشکن - به دنبال خدایی تازه ام در باورستانها - هزاران درود ا   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : لطیف عمران پور
غزلی شکوهمند با همان زبان آشنا و گاه گزنده ی دکتر قزوه ، شرارت این لحن چنان است که ساختار قافیه را ه   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اله یار خادمیان
   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



نا/مه
زمستان پر از شاخه های شکسته وَ درختان گچ گرفته بود
زمستان مثل اسبی سفید
که از تمام لحظات دویدنش عکس گرفته باشند و کنار هم گذاشته
زمستان
مثل شکوفه ای بود که از همه سو به سمت خود می شکوفید
زمستان
کاشی کاری سفید صخره و خیابان بود
آزمایشگاهی
پر از قندیل های بلورین
و درختان سفیدپوش که با لوله های آزمایشگاه
انگار از هیجان کشف 
منجمد شده بودند
زمستان از درخت تا درخت ادامه داشت
و شهر
مثل شبحی سفیدپوش از مسیر پیاده روها
از کنار خود می گذشت
زمستان
ماشین رختشویی بزرگی بود که بوی تمیزی لباس ها را
تا مغزِ استخوانت فرو می بُرد
مثل دریایی که فقط
                              کف می آورد
                                      کف
                                              کف
مثل پرده ای سفید که وقتی پایین می آمد
دیگر چیزی برای تشویق شدن وجود نداشت
مثل پرده ای سفید
که فقط وقتی نبود
                           تماشاچیان رنگ ها را تشویق می کردند
زمستان
صفحه ی سفید تئاتر سایه بازی ژاپنی بود
صفحه ای بدون چین
و هنگام نفس کشیدن
                                 پر از تور
چترهای برف گرفته
مثل بازهای سفید
                  بالای سر آدم ها پرواز می کردند
هیچ جادوگری نمی توانست
این همه پرنده را
                         برای این همه انسان رام کند
انگار روحِ هر کسی
در فاصله ای مشخص
از بالای سرش ایستاده بود
به راستی آیا روحِ انسان سفید است؟!
به راستی ما کاغذی هستیم
که بهار
            با چاله های پر از آب گِل آلود خود
                                                                  بر ما می نویسد؟!
من وقتی رو به روی شما می ایستم چه شکلی هستم؟!
پیداست که تریلیِ بزرگی
              در کوچه ای کوچک
                              از کنارِ من گذشته است؟
گاهی فکر می کنم
مثل کلاغی
       میان پروازِ لک لک ها
                                         خیلی به چشم می آیم
گاهی فکر می کنم
کلاغ
مردمک توست
و لک لک ها
                     سفیدی چشم هایت
 
کلمات کلیدی این مطلب :  صدرالدین انصاری زاده ، نا/مه ، زمستان ،

موضوعات :  سایر ،

   تاریخ ارسال  :   1399/3/15 در ساعت : 6:59:4   |  تعداد مشاهده این شعر :  125


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

بازدید امروز : 36,263 | بازدید دیروز : 56,109 | بازدید کل : 124,435,197
logo-samandehi