ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : جابر ترمک
درود جناب محمد صالحی عزیز - استاد سخن نیز چنین شگردی را بکار بردند - پسران وزیر ناقص عقل لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
درود بر شما - چون /ه/ در گواه ملفوظ است گواه با خدا و عزا قافیه نمیشه ِِ - ضمن آنکه پیغمبر هم جز   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : هادی ارغوان
با سلام و عرض ادب. - - نیست مخصوص به خورشید, به خون غلتیدن - عشق بسیار ازین طایر بسمل دارد...   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
سلام - در رباعی اول واژه ی « بقیع» هیچ نقشی در جمله ها ندارد، ببینیم : - زهرا غزل ناب الهی ست   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : جابر ترمک
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : جابر ترمک
درود بانو بهرامچی گرامی - - هر دو پیام شما را خواندم . به نظرم هر دو یک نظر ساده و غیر فنی است   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
سلام استاد گرامی - چرا در مورد بیت مطلع که مصرع هایش کاملا بی ربط هستند چیزی نکفتید ؟و حتی بیت س   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : هادی ارغوان
سلام به شاعر محترم و منتقدان عزیز - بنده هنوز نمی دانم صفت زیبایی, زمانی که در مورد یک اثر هنری به   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
تا اساس دل به روی آجری بی فایده ست - عشق یک عمراست با ما دم خوری بی فایده ست - سلام آقای نرمک گ   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : ابراهیم حاج محمدی
درود - مصرع آخر را اگر می گفتید: - {{تازه می فهمم که دل هم عنصری بی فایده است}} - از حشو مورد   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



جان
 
                                                                                     در ستایشِ سردارِ سرلشکر حاج‌قاسم سلیمانی
 
               جان
 
هرکجا یاوه‌سرایی بکند بددهنی
مشتِ تو می‌دهدش پاسخِ دندان‌شکنی
 
نه به کوه و کمری هست پلنگ این گونه
و نه آهوست، از این نوع، به دشت و دمنی
 
نه همین گستره‌ی توست خلیجِ همه‌فارس
که تو سرخیلِ نهنگانِ خلیجِ عدنی
 
نه فقط چشم به تو دوخته ایران امروز
که چراغی به شبِ شام و عراق و یمنی
 
دسترنجِ چه شکیبی است قد و قامت تو؟
باشکوها!، به خدا، سروِ کدامین چمنی؟
 
پدرت مدحِ علی گفت و، از او مایه گرفت
جان به قربان چنان دستی و چونان دهنی
 
 مادرت پیروی از زینبِ زهرا می‌کرد
شیر داده به تو، ای مرد، چنین شیرزنی
 
سینه‌ی مادرت از روضه‌ی‌ اصغر می‌سوخت
تویی آن طفل کزان سینه مکیدی لبنی
 
ای که از صولت و از صلح نمودیّ و نماد
رایتِ سرخِ حسین، آیتِ سبزِ حسنی
 
مردِ دین هرکه شود، دردِ وطن هم دارد
مرحبا!؛ مؤمن دینیّ و محبّ ِ وطنی
 
کوهِ بِشْکوهی و، در زلزله بی‌هول‌وهراس
چون محال است بیافتد به تو چین و شکنی
 
دوست را تا که ببینی بشوی ابریشم
ای که هنگامِ زدن بر صفِ دشمن، چدنی
 
 پهلوان، چون تو فروتن، چه کسی هست؟ بگو!
در فرا بردنِ جان، چون تو، کجا تهمتنی؟
 
می‌نشانی به سرِ جای خودش طوفان را
خواست هر دم که کند نیّتِ برخاستنی
 
ای اهورانه‌ترین دشمنِ شیطان بزرگ
لرزد از نامِ تو اندامِ چنین اهرمنی
 
از کجا آمده‌ای؟ آمده‌ای بهرِ چه کار؟
از رگِ نور، که تا ریشه‌ی شب را بکنی
 
شور و شادی نکند نشو و نما؛ گشته جهان
-مزرع غصّه و غم؛ غرقِ ملال و محنی
 
هوس آن‌قدر از اندازه فرا رفته، که عشق
-شده کشتیّ ِ فرورفته به لای و لجنی
 
ای دریغا که نسیمی نوزید و نسترد
-خاک را، تا نفس از نو بکشد نسترنی
 
یاسِ من بغض فرو کش، که خزان داس‌به‌دست
آمده، تا که نماند اثر از یاسمنی
 
جای قمری و قناری نشد این باغ، از بس
-شده هر گوشه‌ی آن لانه‌ی زاغ و زغنی
 
آه از این سقف و ستون و در و دیوار؛ امشب
-خانه‌ی این منِ شاعر، شده بیت‌الحزنی
 
ای دریغ، این ستم‌آباد، سکوتستان شد
هم مگر بر سرِ بیداد، تو دادی بزنی
 
تیغِ عریان‌شده؛ بیرون‌زده‌ از بندِ غلاف
سوزِ ازسینه‌به‌درآمده؛ سرّ ِعلنی
 
 هستی از بوی چه‌کس این همه سرمست و، مگر
-تو اویسی دگر و زاده‌ی دیگرقرنی؟!
 
خضرِ راهِ تو ولی هست در این سیر و سلوک
گرچه خود اسوه و استادِ چنین فوت و فنی
 
نَگْسلد حلقه‌ی رندان بلانوش از هم
تا تو، ای مست‌ترین، محورِ این انجمنی
 
به تماشات، از این خاکِ خدایی، با شوق
سر زده، هر طرفی، لاله‌ی خونین‌کفنی
 
در هوای تو، که دل می‌برد از بادِ بهار،
نه شگفت است اگر گُل بدرد پیرهنی
 
می‎رسد از نفست بوی بهشتم به مشام
نیست باکم، نرسد مشکی اگر از ختنی
 
از شکوهِ تو، بزرگا! و سترگا!، در شعر
-چه توان گفت؟، که صد روحی و در یک بدنی
 
سر نهاده است به پای تو، کسی، سردارا!
-که خود، از هوش و هنر، گشته ستیغِ سخنی
 
این قصیده نه همان شد که دلِ من می‌خواست
قصدم این بود بگویم به تو که: جانِ منی


   

موضوعات :  ادب و مقاومت ،

   تاریخ ارسال  :   1397/5/13 در ساعت : 23:19:23   |  تعداد مشاهده این شعر :  715


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

محمدرضا جعفری
1397/5/14 در ساعت : 1:53:52

سلام استادنا

ماشاالله
حسین احسانی فر
1397/5/14 در ساعت : 20:7:12
سلام و عرض ادب استاد بزرگوار
قصیده ای دلنشین سرودید و لذت بردم.
خداوند طبع و قلمتان را در این راه ، جوشش روز افزون عنایت فرماید.
صمد ذیفر
1397/5/15 در ساعت : 10:26:4
سلام
و درود بی پایان بر شما شاعر گرانقدر جناب ذکاوت عزیز
تا ادیبانی چون شما حامی و پشتیبان سرداران باشند . این وطن سربلند است و خواهد بود
قلم تان در راه اعتلای ارزش ها توانا باد
ان شاء الله
سر نهاده است به پای تو، کسی، سردارا!
-که خود، از هوش و هنر، گشته ستیغِ سخنی

این قصیده نه همان شد که دلِ من می‌خواست
قصدم این بود بگویم به تو که: جانِ منی
سید روح الله باقری
1397/5/20 در ساعت : 11:8:0
احسنت به دست و قلمتان
دست مریزاد استاد ذکاوت عزیز
بازدید امروز : 5,966 | بازدید دیروز : 29,630 | بازدید کل : 127,505,009
logo-samandehi