ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  
آخرین اخبار

۞ :: روایتی از رنج ۳۰ ساله برای آموزش شعر فارسی

۞ :: مجموعه شعر پریزاد نقد و بررسی شد

۞ :: مجموعه «پریزاد» سارا جلوداریان نقد و بررسی می‌شود

۞ :: شعرهای رضوی برای کودکان در نمایشگاه کتاب

۞ :: سرودن هر بیت برای انقلاب، دستاوردی بزرگ است

۞ :: قزوه: دستاورد بزرگ انقلاب «آوینی‌ها» هستند

۞ :: ترجمه، صنعت، هنر، علم و عشق است

۞ :: هفتمین جشنواره بین‌المللی شعر انقلاب برگزیدگان خود را شناخت

۞ :: حمیدرضا شکارسری در نشست تخصصی «شعر در آیینه انقلاب»

۞ :: آیا شعر مذهبی امروز، "معنوی" هم هست؟

۞ :: برزینا: ادبیات هر ملت شفاف‌ترین بیان تاریخ است

۞ :: هنرمندان برگزیده سال ۹۶ حوزه هنری معرفی شدند

۞ :: ۲۵ عنوان از محصولات مرکز ترجمه حوزه هنری رونمایی می‌شوند

۞ :: یادی از هنرمندان درگذشته ادبیات کشور در سال ۹۶

۞ :: تکریم استاد مجاهدی پدر شعر آیینی کشور در قم

۞ :: خبرگزاری قرآن(گروه ادب) ــ رضا اسماعیلی/ «حال خوش» به روایت حافظ شیرازی

۞ :: موضوع دفاع مقدس قالب رباعی را احیا کرد

۞ :: اختصاصی : فراخوان چهارمین جشنواره شعر و سرود کیش

۞ :: اختصاصی : داریوش شایگان درگذشت

۞ :: در نشست نقد و بررسی رمان «برادر انگلستان» مطرح شد



Share
خاطرات

254
فروتنی «قزوینی» و ماجرایی که پیش آمد...
محمد رضا شفیعی کدکنی

وقتی که علامه محمد قزوینی (1294 ـ 1368ق) بعد از عمری تحصیلات حوزوی در ایران و سال ها پژوهش در اروپا و حشر و نشر با بزرگ ترین خاورشناسان جهان و نشر آن همه آثار تاریخی و ادبی فارسی و عربی و فراهم آوردن آن همه یادداشت ها به ایران بازگشت، ارادتمندان او، امثال سید حسن تقی زاده و بدیع الزمان فروزانفر، خواستند برای او ممرّ معیشتی فراهم سازند که او پیرانه سر از گرسنگی نمیرد.

مصلحت در آن دیدند که ایشان را به استادی دانشگاه تهران دعوت کنند. مجلسی برای همین امر در دانشگاه تهران تشکیل شد که در آن تقی زاده و فروزانفر و همه بزرگان عصر در آن جمع بودند. از علامه قزوینی نیز خواهش کرده بودند که به آن مجلس درآید. سرانجام مسأله استادی ایشان را مطرح کردند و قرار شد که شورای دانشگاه این موضوع را تصویب کند. هر یک از بزرگان دقایقی چند در فضایل علمی ایشان و جایگاه جهانی ایشان در حوزه پژوهش های ایرانی و اسلامی، سخن گفت و همگی به دانشگاه تهران تبریک گفتند که علامه قزوینی چنین افتخاری را به دانشگاه تهران داده و استادی آنجا را قبول کرده است.

کار در آستانه تمام شدن بود که یکی از استادان دانشکده الهیات که در معارف طلبگی مرد فاضلی بود، و معلم صرف و نحو عربی بود، پرسید: ایشان استاد چه رشته ای خواهند بود؟ پاسخ دادند که استاد تاریخ. آن استاد ساده لوح دانشکده الهیات گفت:
تاریخ را که بچه خودش می خواند، استاد لازم ندارد!

مرحوم قزوینی با شنیدن این سخن برخاست و گفت: «آری تاریخ، استاد لازم ندارد». و مجلس را ترک گفت و برای همیشه دانشگاه تهران را از وجود بی مانند خویش محروم کرد. هر چه تقی زاده و فروزانفر و دیگر بزرگان عجز و لابه کردند، به هیچ روی حاضر نشد استادی دانشگاه تهران را قبول کند.

درویش ستیهنده، ص 103 ـ 105

.نقل خاطرات ، تنها با ارجاع به سایت شاعران پارسی زبان و ذکر منبع مجاز می باشد
   تاریخ ارسال مطلب :   1395/5/24 در ساعت : 6:32:9      تعداد مشاهده ی این مطلب :    294

کسانی که این مقاله را می پسندند :






کلیه حقوق این سایت محفوظ است ، طراح و برنامه نویس : علیرضارضایی