ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : صدیقه کشتکار
سلام و سپاس از نقد ارزشمند و جامع تان. چشم به راه نقدهای بعدی تان روی آثار م هستم. سلامت و موفق باشی   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : صدیقه کشتکار
سلام و درود بر شما - ممنونم از نقد ارزشمند و جامع تان. چشم به راه نقدهای شماروی آثار بعدی ام هستم   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : سعید سلیمانپور ارومی
سلام - قافیه و ردیف جواب نداده است. مصرع های اول اغلب صمیمی و خوبند اما مصرع های دوم ضعیفند و قاف   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : رضا محمدصالحی
سلام - - به نظرم وزن مصرع های اول همان : - - مفتعلن مفتلعن فاعلن هست - - و وزن مص   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : محمد جوکار
درود و مهر و ادب استاد کاشانی عزیز - سپاس بر ظرافت نگاهتان - متوجه پیام قبلی تان نشدم و ممنونم   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : سمانه رحیمی
سلام استاد گرامی ممنونم از حسن نظر و توجهتون، نقد سازنده و به جای شما رو تازه دیدم ، بله حتما اصلاح   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : عباس خوش عمل کاشانی
برای سراینده ی این شعر که در مصراع اول بیت ششمش وزن کلّآ آشفته شده است نظر ارسال کردم و چون حضرت سر   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : صدیقه کشتکار
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : مجتبی اصغری فرزقی
کار شما را خواندم - خوبه - البته مثنوی چون در بحث قافیه دست باز تری دارید می شود یک شاهنامه را ه   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : مجتبی اصغری فرزقی
سلام خانم کشتکار - کار زیبای شما را خواندم - خوبه - البته قافیه پر کاربرد و رای مفعولی قدرت ما   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share
اله یار خادمیان



حج نامه

حج نامه

 

پرچمِ هستی به سرِ بامِ تو

بحرِخرد قطره ای از جام تو

نام من از نام تو نشات گرفت

شاعری‌ام از تو فضیلت گرفت

نام تو از نامه‌ی من پاک نیست

بی تو دلم شاد و غزلناک نیست

تا که درآن جمع سیاه ایستم

لایق فرمان‌بری ات نیستم

گُنگ به تمجید تو بر خاسته

کور، به مدح تو شد آراسته

خود نشناسی، به تو کی می‌رسد

کور سپاسی، به تو کی می‌رسد

می‌دهم از طاعت خود انصراف

تا نشود اهل تو در انحراف

دست به دامان تو ام در نیاز

شب همه شب گم شده‌ام در نماز

قصه‌ی من قصه‌ی نادانی است

زمزمه‌ام خوف و پریشانی است

وای از این نظم بهم ریخته

وای از این دانش پر ریخته

داد از این خام سری وای من

آه از این باطن رسوای من

آمده‌ام خیره سری کم کنم

بندگی‌ام را به تو محکم کنم

خسته شدم در گذرِ روزگار

من به نگاه توام امیدوار

تا به کی افسانه سرائی کنم

سیر به هر صورت واهی کنم

بندگی‌ام جمله به عادت گذشت

زندگی‌ام مستِ کسالت گذشت

گم شده درپیچ وخم جهلِ خویش

سخت گرفتارم از این سهلِ خویش

شاد منِ نو سفر از ظاهرم

نقش خطا زُل زده بر خاطرم

هر چه به آیینه نگا می‌کنم

صورتِ آیینه سیا می‌کنم

عجز خودم را به هنر می‌کشم

صورتی از فقر بشر می‌کشم

بی هنرم، از چه گزارش کنم

بی عددم، هرچه شمارش کنم

آمدم آماده شوم مرگ را

جمع کنم حاصلِ بی برگ را

باعث فرسایش و غم بوده‌ام

سایه‌ی دیوار عدم بوده‌ام

گرچه بسی خبط وخطا کرده‌ام

روی به میقاتِ تو آورده ام

بسته‌ام احرام که محرم شوم

مست ز سرچشمه زمزم شوم

مرغ ضعیفم که به قاف آمدم

گردِ حریمت به طواف آمدم

نقطه‌ی طوف همه فرهنگ‌ها

صورت تمجید همه رنگ‌ها

آمده‌ام خیره سری کم کنم

بندگی‌ام را به تو محکم کنم

آمده‌ام نزد تو آدم شوم

بار دگر نفس مکرّم شوم 

بنده‌ی گمنام تو ام، بی بدیل

آمده‌ام تا به مقام خلیل

خالق تکبیر تکبّر شکن

مظهر توحید تکثر شکن

با هیجان هروله زن آمدم

مثل قیامت به کفن آمدم

روحِ گرفتارِ سرای سراب

آمده از دست تو گیرد شراب

آمده‌ام هم خط هاجر شوم

در نفس کوه شناور شوم

آمده‌ام تا به صفا گل کنم

سعی کنم بر تو توکل کنم

آمده‌ام مروه معطر شوم

بوی خدا گیرم و اطهر شوم

با همه خوبان تو قاطی شدم

معرفتم ده عرفاتی شدم

مشعر شعری به صفاتم بریز

حق نگری در حرکاتم بریز

آمده‌ام نقد کنم خویش را

خاک کنم دیو بد اندیش را

ما و منیت بکشم در منا

خاک‌تر ازخاک شوم بر ملا

سنگ به شیطان خودم می‌زنم

دست به ویران خودم می‌زنم

سنگ مجازی به ستون می‌زنم

تیر به تثلیث درون می‌زنم

می‌شوم از هرچه تعلق رها

از زن و فرزند و ز نام و نما

عطر و زر و زینت دنیا حرام

هرچه مجازیست ندارد دوام

می‌روم از نفس حرام و حلال

تا نفسی با تو شوم در وصال

منفعلم، معترفم در حضور

موی سرم را زده‌ام در قصور

جز به تو هرگونه گرایش خطاست

هر چه زفضلِ تو برآید عطاست

نزدِ تو کس نیست که مستی کند

جرئت من بودن و هستی کند

هرچه نما نزد تو بی دینی است

آینه بینی همه خود بینی است

هر چه بگوییم کمیّت در اوست

رسم هر آن شعر منیّت در اوست

هر که به گردِ حرم نور نیست

از خطر خود گِرَوی دور نیست

دل به همین هفت طوافی که داشت

پاک شداز عیب وخلافی که داشت

عشق به تکریم اللهی رسید

بارقه‌ی لا یتناهی رسید     

وای به روزی که نباشد فرج

وای من و زندگی از بعد حج   

وای من و وای دل از بعد ازین

وای من از حاجی یک لحظه بین

باز همان شهر و همان حال پیش

باز همان نفس و همان قوم و خویش

بار دگر زندگی خام و خواب

بار دگر بازیِ بی بازتاب

بار دگر نفس بدون مهار

بار دگر شهرت بی اشتهار

بار خدا یا همه را پاس دار

دور ز اندیشه‌ی وسواس دار

 

کلمات کلیدی این مطلب :  حج، تثلیث، معترف، گمنام، هروله ،
موضوعات : 

   تاریخ ارسال  :   1397/6/1 در ساعت : 7:23:35   |  تعداد مشاهده این شعر :  238

کسانی که این شعر را می پسندند :
ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا



متن نظر را وارد کنید :


متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.



کلیه حقوق این سایت محفوظ است ، طراح و برنامه نویس : علیرضارضایی