ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : عباس خوش عمل کاشانی
سرکار خانم زهرا ضیایی مثل اغلب اوقات این غزل را نیز زیبا پرداخته اند.به گمان خود برای زیباتر شدن این   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اله یار خادمیان
سلام و درود بر شما.نوشیدم از زلال اندیشه ی شما. - سر بلند باشید. - ...و اما در بیت یکی مانده   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : محمد ابراهیم جاذب نیکو
با سلام و عرض ادب و احترام به همه ی عزیزان فرهیخته و اساتید بزرگواری که دیده رنجه نموده و نقشی به یا   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : فاضله هاشمی
آهنگ وفاصله ی بین جملات ، این احساس رودرخواننده به وجودمیاره که داره یه شعررومیخونه نه یه نثرادبی رو   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : اکرم بهرامچی
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : ابراهیم حاج محمدی
درود و سلام. - «دندان برای این همیشه کِرم خواهد خورد...» - پر واضح است که مقصود شاعره محترمه این   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : سیاوش پورافشار
درود جناب ایزدی گنابادی عزیز. - در مورد ضعف تألیف در آن بیت که اشاره فرمودید من واقعآ متوجه نشدم چ   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : صادق ایزدی گنابادی
سلام بر جناب پور افشار. - در بیت دوم به لحاظ بیانی تصویر شاعرانه ی خوبی شکل گرفته است. - اما پرد   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : صادق ایزدی گنابادی
سلام . - دوستان نظرات جناب استاد خوش عمل را در خصوص وزن شعر چشم و گوش بسته بپذیرند و بر مجادله و چ   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : عباس خوش عمل کاشانی
....البته در شعر جناب «جاذب نیکو» به زعم کمین ، اشکال دیگری هم وجود دارد که اتفاقآ در مصراع اول بیت    ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share



گناه عشق
برگرد خوبِ من! قدمی اشتباه کن
حتی بیا به خاطرِ عشقت گناه کن!
 
اینقدر از قضاوتِ کج فهم ها نترس
کمتر خیالِ مهلکه ی دادگاه کن
 
حالا که صبر و اشک، براهینِ محکمی ست...
چشمانِ خیس و منتظرم را گواه کن
 
عشقِ مرا به بادِ فراموشی ات نده
حبسم درونِ سینه ی خود مثلِ آه کن
 
زندان برای خانه به دوشان غنیمت است
فکری به حالِ در به درِ بی پناه کن
 
تاوانِ عشقمان اگر اعدام هم شود
اصلا نترس و آخر خط را نگاه کن
 
برزخ، بهشتمان بشود در کنارِ هم
پس خوبِ من! بیا قدمی اشتباه کن
 
حسین احسانی فر(رهای لنگرودی)
کلمات کلیدی این مطلب :  حسین ، احسانی فر ، رهای لنگرودی ،

موضوعات :  عاشقانه و عارفانه ،

   تاریخ ارسال  :   1397/5/6 در ساعت : 8:13:54   |  تعداد مشاهده این شعر :  325


کسانی که این شعر را می پسندند :

ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا







متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.

داوود خانی لنگرودی
1397/5/7 در ساعت : 8:3:54
نقدی بر غزل "گناه عشق" حسین احسانی فر(رهای لنگرودی)
"برگرد خوبِ من! قدمی اشتباه کن
حتی بیا به خاطرِ عشقت گناه کن!"
متأسفانه، مطلع غزل، با وجود" خوبِ من!"، خوب آغاز نمی شود و با حشو همراه است.
در مصراع نخست، معشوق، تأکید دارد که معشوقه اش برگردد و با وجود این، عبارت " حتی بیا" در مصراع دوم، زاید بر کلام بوده و از سویی، غزل با مستقیم گویی و شعارزدگی آغاز می شود و جالب این که در مصراع پایانی، غزل شکل "ردالمطلع بالنتیجه ای" به خود می گیرد و شاعر، بیانه صادر می کند مهر تأییدی نیز بر آن می زند!
در بیت سوم:
"حالا که صبر و اشک، براهینِ محکمی ست...
چشمانِ خیس و منتظرم را گواه کن"
نخست این که واژه ی " براهین" دست کم در این اثر، " زمخت" نشسته است و بعد، شاعر برای بیان "صبر و اشک "، در ذهن مخاطب، هیچ قرینه‌ و نشانه ی قابل دفاعی از خود نشان نمی دهد و کلمه ی " حالا" نیز برای پرکردن وزن در شعر جای می گیرد.
همزمان، قافیه و ردیف در مصراع" چشمانِ خیس و منتظرم را گواه کن " کهن گرایی را بر شعر تحمیل کرده است؛ چرا که " گواه کردن" به معنی امروزی " شاهد گرفتن " به ضرورت قافیه و ردیف، آورده می شود.
متأسفانه باید بپذیریم، مستقیم‌گویی و شعارزدگی و حرف‌های خطی، سبب شده است با غزلی کاملاً عادی و فاقد نکته‌پردازی و شاعرانگی روبرو باشیم و اما از آن جایی که با توانایی های فراوانی از شاعر گرامی در خلق غزل سراغ دارم، حتم این سروده از غزلیات نخستین وی بوده است.
برای همشهری عزیز، جناب حسین احسانی فر (رهای لنگرودی)، شاعر خوش آتیه و پرکار سایت موفقیت روز افزون آرزومندم.
حسین احسانی فر
1397/5/7 در ساعت : 12:2:30
سلام و عرض ادب خدمت برادر هم تبارم
سپاس از اینکه نسبت به سروده حقیر عنایت فرمودید.
فرمودید که با وجود «برگرد» در مصراع اول ، آوردن «حتی بیا» در مصراع دوم حشو است.حال اینکه چنین نیست.در تداول عام فرضا می گوییم : «محض رضای خدا بیا و فلان کار رو بکن».در این جایگاه «بیا» به معنی حاضر شو که فلان کار را انجام دهی است و نه بر کسی وارد شدن.نظر حقیر این است که آوردن بیا در این جایگاه بر حسن مطلع می افزاید.تا نظر شما و دیگر اساتید سایت چه باشد.با این توضیح جایگاه مصراع آخر نیز مشخص می گردد.
در خصوص واژگان کهن و کهن گرایی نظر حقیر این نیست که استفاده از هر واژه ای که قبلاً استفاده می شد امروزه جایز نباشد.بلکه نظرم این است که اگر معنای واژه کهن آنقدر مبرهن و ملموس باشد که مخاطب(به معنی الأعم) برای دریافت معنای آن به اندک تکلفی نیفتد ، بهره گیری از آن در غزل امروز بلا اشکال است.
در آخر باز هم این حسن عنایت حضرتعالی به حقیر سپاسگزارم.
صمد ذیفر
1397/5/7 در ساعت : 10:9:56
سلام
و درود بر رها لنگرودی عزیز
موید و پیروز باشید
ان شاء الله تعالی
حسین احسانی فر
1397/5/9 در ساعت : 18:47:3
سلام و عرض ادب استاد بزرگوار
سپاس از بذل عنایتتان
خدابخش صفادل
1397/5/8 در ساعت : 18:21:12
درود
من هم با نظر آقای خانی لنگرودی موافقم. شعر در سطح حرکت می کند.خواننده را مجاب نمی کند، با اتفلقی در این شعر رو برو نمی شویم. رستاخیزی در واژه ها رخ نداده است.
حسین احسانی فر
1397/5/9 در ساعت : 18:46:31
سلام و عرض ادب استاد بزرگوار
نظر مبارکتان فصل الخطاب است.
سپاس از عنایتتان
خدابخش صفادل
1397/5/8 در ساعت : 18:25:52
در ضمن این مصراع را هم می شود این گونه گفت:
حالا که صبر و اشک، دلیل موجّهی است...
حسین احسانی فر
1397/5/9 در ساعت : 18:47:30
پیشنهاد خوبی ست استاد.
سپاسگزارم
بازدید امروز : 10,567 | بازدید دیروز : 25,439 | بازدید کل : 106,990,714
کلیه حقوق این سایت محفوظ است ، طراح و برنامه نویس : علیرضارضایی