ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  


آخرین نقدها
نام ارسال کننده : حسن جعفری بیجاربنه
بادرود و عرض ادب ، دوست عزیزم جناب وفا - از دقّت و توجه شما به جزئیات بسیار ممنونم - نقد فنی    ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : سالومه افلاکی
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : حسین وفا
سلام و احترام جناب جعفری عزیز - سروده زیبایتان را خواندم - چند نکته کوتاه : - در مصرع دوم «که»   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : حسین وفا
سلام و ممنون جناب یزدی عزیز - قلمتان مانا - - در بیت پایانی «در» از قلم افتاده و «آمده» را بص   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : حسین وفا
سلام و سپاس بانو افلاکی عزیز - سروده زیبا و لطیفی خواندم - - وزن شعر فعلاتن فعلاتن فعلتن فع ل   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : امیر یزدی
   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : داوود خانی لنگرودی
متأسفانه غزل"دلم برای خوشی های زندگی تنگ است" با حشو و پریشانی نگارشی و معنایی همراه است و دست بیت ن   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : سید روح الله باقری
سلام دست مریزاد - جسارتا بجای چهارده شمس الضحی بگین یازده شمس الضحی چون هم معنی و هم وزنش درست نیس   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : داوود خانی لنگرودی
تکرار عیب قافیه - در این غزل پنج بیتی، شاعر دوبار از درِ عیب قافیه، " نگاه" را با "دمادم"، "هم"، "   ....    لینک شعر مورد نظر

نام ارسال کننده : صادق ایزدی گنابادی
سلام بر شاعر محترم - - حقیر واژه شب را در بیت سوم خالی از لطف نمی بینم. - حضور این واژه بر ا   ....    لینک شعر مورد نظر


آرشیو کامل



Share
موسی عباسی مقدم



راهی می شوم سویت

حال خوشی دارم زمان دیدن مویت

وقت اذان و وقت کارو آب وجارویت

من دوست می دارم بمانم خانه ات اما

می ترسم ازچشم سیاه ماجرا جویت

شب پیش پایم را نمی بینم  به آسانی

تاریک کرده کوچه ام را رنگ گیسویت

دستم همیشه بوی ناب عطر گل دارد

تا در خیالم برگ گل می چینم از رویت

کفتارهای دشت هر شب خود زنی دارند

چون گرگها را رام وعاشق کرده آهویت

حالا که صبح زود هست وخسته ی خوابم

با باد بعد از ظهر راهی می شوم سویت

موسی عباسی مقدم

کلمات کلیدی این مطلب :  مو*باد *رنگ* گیسو ،
موضوعات :  عاشقانه و عارفانه ،

   تاریخ ارسال  :   1396/7/27 در ساعت : 18:2:56   |  تعداد مشاهده این شعر :  805

کسانی که این شعر را می پسندند :
ارسال نقد و نظر برای اعضا

   
ارسال نظر برای غیر اعضا



متن نظر را وارد کنید :


متن های ارسالی برای "نقد" توسط دارنده دفتر شعر قابل مشاهده و تایید نخواهد بود و تنها توسط مسئول بخش نقدها بررسی و تایید خواهند شد. در صورتی که میخواهید نظری را خصوصی برای صاحب اثر ارسال کنید از بخش نظرات استفاده بفرمایید.
سیاوش پورافشار
1397/1/17 در ساعت : 16:47:48
بنام خدا
با ذکر این نکته که سروده ی مورد بررسی غزل خوبی بود لازم است نکات زیر را خدمت شاعر گرامی عرض کنم:
در مصرع دوم بیت اول «وقت» دوم اضافه است و صرفا جهت پر شدن وزن آمده است.
در مصرع اول بیت دوم «دوست می دارم» چه زمانی است؟ این «میدارم» بیشتردر زبان کهن کاربرد داشته است.
در مصرع دوم بیت دوم «چشم سیاه» ترکیب وصفی تکراری است.
در مصرع اول بیت سوم واژه ی «شب» اضافه است و از زیبایی بیت کاسته است ؛ ایضآ قدرت مخاطب در کشف را پایین آورده است. همان «گیسو» به تنهایی «شب» را تداعی می کند.
در بیت چهارم «بوی ناب عطر گل» تتابع اضافات خوبی نیست ؛ خصوصا که بوی عطر گل خودش ناب است و حشو معنایی هم دارد.
در بیت پنجم بهتر است به جای «چون» ، «تا» بیاوریم ؛ زیرا ما در شعر در پی ثابت کردن چیزی نیستیم.
امیدوارم نکاتی که عرض شد ، برای شاعر گرامی قابل استفاده باشد.
صادق ایزدی گنابادی
1397/4/10 در ساعت : 11:1:57
سلام بر شاعر محترم

حقیر واژه شب را در بیت سوم خالی از لطف نمی بینم.
حضور این واژه بر این نکته دلالت می تواند داشته باشد که وجود شب به واسطه ی گیسوی معشوق است.
اگر شب به هر شکلی برداشته شود بیت به یک پاره معمولی تبدیل می شود ؛ بدین معنا که سیاهی گیسوی معشوق کوچه را تاریک کرده است.
اما حضور شب در کنار گیسو اغراق و بزرگ نمایی به بیت اضافه کرده است ؛ یعنی اینکه شب معادل گیسوی معشوق انگاشته شده است.
و اما ؛ «دوست دارم» و «دوست می دارم» تفاوتشان ربطی به ساختار تاریخی آن ندارد.
تفاوت بین دوست دارم و دوست می دارم مثل تفاوت بین فراموش کنم و فراموش می کنم است.
به نظر می رسد که «می» بر وجه اخباری و استمراری این فعل مرکب می افزاید.
کار برد «سویت» بدون حرف اضاقه ی به آخرین مصراع شعر را دچار ضعف زبانی کرده است.
بیت آخر این شعر بر ارتباطی زمینی و نسبی گرا بین عاشق و معشوق دلالت دارد و می تواند به دنیای امروز نزدیک باشد. فردیتی که در این مصراع وجود دارد ماهیتی مدرن به آن بخشیده است ؛ بدین معنا که ما با عاشقی منفعل و منکوب و اسیر دست معشوق روبرو نیستیم بلکه عاشق نیز از خود اراده ای دارد.
فقط این بیت در پایان غزلی که کاملا بر محور ارج و مقدار و جذبه ی مطلق معشوق می گردد شاید مخاطب را دچار چند گونگی در بر انگیختگی حس نماید ؛ بدین معنا که مخاطب تا رسیدن به این بیت این حس را دارد که عاشق اگر برایش امکانی پیدا شود در ثانیه ای از زمان خودش را به آغوش معشوق می اندازد ؛ولی در پایان به این بیت می رسد که تازه ایشان از خواب بلند شده اند و بدلیل خستگی ، معشوق را حواله به بعد ازظهر می دهند!
با این وجود بنده ی حقیر سراپا تقصیر به همان دلیلی که گفتم این بیت را صرف نظر از ساختار کلی این غزل بهتر می پسندم.
والله اعلم بالصواب.
محمدکاظم شهرام
1396/7/29 در ساعت : 8:52:45
عالي بود , درود بر شما .



کلیه حقوق این سایت محفوظ است ، طراح و برنامه نویس : علیرضارضایی