ایمیل :   رمز عبور :        فراموشی رمز؟  
آخرین مقالات

۞ :: نگاهی به کتاب‌های« "رویای چوبی" و "گناه باران" » سروده‌ی سید محمود علوی‌نیا / حسنا محمدزاده

۞ :: به احترام نيم قفسه شعر و 2 کلمه نام

۞ :: نظری به شعر علی موسوی گرمارودی / محمد کاظم کاظمی

۞ :: روی بالکن های ادبی چه می گذرد ؟ / عباس اوجی فرد

۞ :: خوانش شعری عاشورایی از استاد سید محمود سجادی

۞ :: نگاهی به مجموعه «آواز بی برگی» سروده یاسر مهر آبادی / حسنا محمدزاده

۞ :: نگاهی اجمالی به مجموعه شعر «سفر بمباران» سروده علی محمد مودب / محمد رضا وحیدزاده

۞ :: یادداشتی بر «مکاشفه ای رنگ رنگ» محمد حسین انصاری نژاد / شبنم فرضی زاده

۞ :: با تو بسیار سخن دارم و گفتن نتوان / مهرداد نصرتی

۞ :: نگاهی به دو مجموعه شعر محمد حسین انصاری‌نژاد / سلمان نظافت یزدی

۞ :: اقبال لاهوري و انديشة «بازگشت به خويشتن» / رضا اسماعيلي

۞ :: تصور موعود، در آثار مذهبي اهل هنود

۞ :: «عطار» به روایت دکترمحمد رضا شفیعی کدکنی

۞ :: این ترانه بوی نان نمی دهد

۞ :: از سوی درختان / محمد کاظم کاظمی



Share
خوانش شعری عاشورایی از استاد سید محمود سجادی
استاد سجادی به مناسبت فرا رسیدن ماه محرم و ایام سوگواری سید و سالار شهیدان کربلا ، حضرت اباعبدالله الحسین ( ع ) برای اولین بار شعر عاشورایی خود را در اختیار سایت شاعران فارسی زبان قرار داده است که با آرزوی سلامتی و سربلندی برای این استاد ارجمند و فرهیخته از شما دعوت به زمزمه این عاشورا سروده سپید می کنیم .

خوانش شعری عاشورایی از سید محمود سجادی
عروج عشق
سید محمود سجادی

Image result for ‫سید محمود سجادی‬‎

 

 

اشاره :
سید محمود سجادی، نامی آشنا برای اهالی شعر و ادبیات است. شاعر، منتقد و پژوهشگری که ۲۲ اردیبهشت ۱۳۲۲ در اهواز چشم به جهان گشود و تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی ارشد در رشته زبان و ادبیات انگلیسی ادامه داد. وی اولین مجموعه شعرش را با عنوان «کندوهای بی شهد» که در بر گیرنده گزیده ای از شعرهای نیمایی و آزاد است ، در سال ۱۳۳۸(شانزده سالگی) به دست چاپ سپرد .

سجادی شاعری ست با بیش از نیم قرن تجربه ادبی و پژوهشی . وی از آغاز گام نهادن در وادی ادبیات تا کنون، مجموعه شعر های زیر را در کارنامه ادبی خود به ثبت رسانده است :
میکاییل و گاو آهن مغموم (۱۳۴۵)، با مومیایی نفس گریه (۱۳۴۷)، شعر جنوبی (۱۳۵۱)،با مهر به گذشته بنگر (۱۳۸۶)، فلاش بک بانوی بی قراری ( ۱۳۹۱) و آخرین ایستگاه کجاوه لیلی( ۱۳۹۳).
وی علاوه بر شعر و شاعری، در حوزه نقد و پژوهش نیز صاحب کارنامه نسبتا پر بار و درخشانی است . آثار منتشر شده پژوهشی این شاعر و منتقد ارجمند و دقیقه یاب عبارتند از : رنج های شاعران ، هسته و هستی غزل ، میلاد و ماندگاری شعر ، و با شعر زیستن. از وی مجموعه یادداشت هایی نیز با عنوان «شعر فریاد، شعر اعتراض» به صورت پاورقی در ضمیمه شعر و ادب روزنامه اطلاعات چاپ شده است که در آینده با بازنویسی و ویرایش جدید در قالب کتاب چاپ و منتشر خواهد شد .
داوری جشنواره های ادبی ، سخنرانی های علمی – ادبی و همکاری با مطبوعات بخشی دیگر از فعالیت های ارزشمند این شاعر پیشکسوت است. وی علاوه بر این فعالیت ها، در طول سال‌های گذشته با بسیاری از جُنگ ها و نشریات ادبی همکاری داشته است که از جمله آنها: مجله فردوسی، فصلنامه شعر ، گوهران، گلستانه، نافه و روزنامه های جام جم، کیهان و اطلاعات است.

و اما بعد … استاد سجادی به مناسبت فرا رسیدن ماه محرم و ایام سوگواری سید و سالار شهیدان کربلا ، حضرت اباعبدالله الحسین ( ع ) برای اولین بار شعر عاشورایی خود را در اختیار سایت شاعران فارسی زبان قرار داده است که با آرزوی سلامتی و سربلندی برای این استاد ارجمند و فرهیخته از شما دعوت به زمزمه این عاشورا سروده سپید می کنیم .

 
 
تقدیم به ساحت ملکوتی حضرت ابا عبدالله ( ع ) :
عروج عشق
سید محمود سجادی
 
شمشیر آسمانی او
آن شب
بعد از عشای عشق
آرام ،
         اما نه رام
                   فرو رفت در نیام .
آن گاه یکه مرد
در جوشش تفکر و تاویل
یک
      دو
          سه گام
برداشت سوی بستر .
پشمینه دیرسال کسایی
گسترده بر گلیم .
از کاسه سفالی نزدیکش
یک جرعه آب نوشید
شب در وراء دریچه
ابریشمینه گنبد خضرا
آهوی خوش خرام
در خلوت مام
که می خفت
با خود گفت
فردا
بعد از نماز صبح
باید
     در موج رودخانه مردم
                              شد گم .
آنجاست بیت العتیق
بنیان پاک و مامن ابراهیم
معموره مقدس
آن زادگاه قدس پدر
و آن محاض محجوب
                         زان مادر یگانه
                         زان خوب
مستوره شریف طهورا
آن برتر از سرادق لاهوت
آن خانه خدا
فرداست
            ذی الحجه الحرام .
*****
...  و رفت
 آن مرد بی همانند
آن طلعت همیشه
با مصحف شریف که در دست
اشراق عشق و جذبه محبوب
دیدار یار
خلقی چو گردباد به دنبالش
در رمل و ریگزار ، شتابنده
پویان و رهسپار
*****
اینک صفا و مروه
                      و سعی و هروله
اینک طواف و تلبیه ...
اما خدای من !
               فردا چه می شود ؟
فردای دور و نزدیک
فردا ...
فردا ...
اگر نجنبیم
ظلمانی و غم آور و تاریک
وقتی که نابکاری ابلیس
جرثومه رذالت
طغیان محض ، کفر مجسم
تندیس حق ستیزی و تدلیس
بنشسته بر اریکه قدرت
هیهات از پذیرش ناحق !
یا ....
        تسلیم ...
                  نه ... ! نه ... ! نه ... !
ای وای ، ما و ذلت و تحقیر ؟!
آن گاه
اسطوره صلابت تصمیم
لبخند زد
آمد به گوش
آوای دلربای ملایک
و مصحف حکیم
بنگاشته به مخمل توماج
روح عبیر و عنبر آهو
در باغ دست های سحرگاهی اش
گل کرد
          کاکل
                به سهره داد و شکوفا شد
دنیا چه دلنواز ، چه زیبا شد
لبریز روز
            وسعت شب هایش
در اوج و در عروج
آیات پر شکوه رسالت
بر بال مصطفایی لب هایش
*****
برگشت
با استوای مقتدر عزم
بر ساق های محکم بی تردید
در لحظه مقدس تحریم
و رفت ...
             بار دگر به مهبط تکریم
تمهیدی دریغ مریدانه
از سوی پر شکوه سلاله
عطر عزیز عترت
حرفی دو سه بر پردگیان پاک
دروازه و درا و دل و حرکت
*****
فریاد زد :
            برخیز
                   ای خلق خفته !
                   راه نه این است
فرداست
امروز دیگری
این بر شما ز من – نبا اعظم –
امروز روز یاری است
یاری به اعتقاد و به دین است
امروز
تکلیف ما : خروج
 فردا قنوت عشق
در رفعت و عروج
و راه رستگاری ما آنجاست
آن جا که اعتصام عمومی
بر اقتدار حبل متین است
*****
برگشته بود مرد
بگسسته از علائق
بی اعتنا به قصه ننگ و نام
از حج ناتمام
افکنده دور جامه احرام
اینک
آن ذوالفقاروار
صاعقه شب سوز
بربسته بر دوال کمر استوار
و جوشن و زره
پرهای عطربیز کله خود
آذین پر ابهت اندام
*****
بیرون کشید
شمشیر آسمانی خود را
از مامن نیام
بر پای ایستاد – قائمه قدرت –
بر پای ایستاد – شاکله صولت و خروش
                                آمیخته به مهر و تواضع
                                زد گام
                                گام پس گام
                                استوار و مصمم
                                تاعرصه قیام
                                تا کارزار عشق و رهایی
                               تا فتح قلعه های شرارت
                               و کفر بی لگام
و رفت و رفت ...
                         تا عرصه قیام .
آن جوشش همیشه ایمان
پا در رکاب کرد
و تاخت
تا رزمگاه
            محراب و آسمانه
                               تا صبح ، تا پگاه
آنجا
میدان پر قداست پیکار
بنشست روی کوهه زین آن ظهر
حجم گدازه ها
طوفان شن
شن ریزه های ذوب شده
                            کوره کوره تف
لب های خشک عطشان
با دلوهای مایوس
با سنگ و خار و خاره
و مشک های پاره
بی رحمی بیابان
و آفتاب که آتش که شعله و لهب
آتشفشان ...
اما آن یگانه مرد
آرام و استوار
بگشود لب به موعظه و گفتار :
دنیایتان اگر تهی از دین است
و ...
دل هایتان ز ترس خدا خالی ست
                                 بی باورید روز جزا را
باری ...
           آزاده مرد باشید ...
لُبّ کلام
و آخرین پیام
همچون وصیتی ست شما را
ای گول خوردگان
ای جمع دین فروش به دنیا
و ای معارضان
آن گاه خون و شمشیر
میدان پر قداست پیکار
تا مطلع سلام
انسان
         اسلام و استلام .
لختی درنگ کرد
بر ذوالجناح مهر و سعادت
آن گاه ، یک نگاه
این کودکان معصوم – این تشنگان بی تاب –
و این اسیر رنج و عطش ، تب
اما آن جا
دو قائمه قدرت : مهر و وفا و غیرت
                                        عباس ، زینب
آن گاه ،
آن پگاه
         لبخند زد
                     بهار تلاوت شد
                     عشق و پرنده ، جوشش چشمه
گل
    باغ
          دشت
                 راغ
آفاق در نگاه نجیبش
رویید و سبز و غرق طراوت شد
سر داد با تمام وجود عزیز خود
آن شاعر بزرگ
                   بزرگ انسان
شعر نجیب هستی عالم را
شعر عظیم و آن سروده اعظم را :
آیین پاک و دین نیایم
گر با خون من به گیتی خواهد ماند
شمشیرهای بران !
جان و تن مرا دریابید
گر باشد آن را فرزام
و رفت ...
و آمد ...
            آمد ... آمد
آن حقیقت اسلام .
 

 
 
   تاریخ ارسال :   1394/7/24 در ساعت : 22:30:59       تعداد مشاهده : 1015     منبع مقاله :  سایت شاعران فارسی زبان   موضوع مقاله :  مقاله جدید

کسانی که این مقاله را می پسندند :







کلیه حقوق این سایت محفوظ است ، طراح و برنامه نویس : علیرضارضایی